Serwis Internetowy Portal Orzeczeń używa plików cookies. Jeżeli nie wyrażają Państwo zgody, by pliki cookies były zapisywane na dysku należy zmienić ustawienia przeglądarki internetowej. Korzystając dalej z serwisu wyrażają Państwo zgodę na używanie cookies , zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

II Ca 40/22 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Okręgowy w Poznaniu z 2022-09-08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 września 2022 r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział II Cywilny Odwoławczy

w składzie: Sędzia Sądu Okręgowego Ryszard Małecki

po rozpoznaniu w dniu 8 września 2022 r. w Poznaniu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa (...) Spółki z o.o. z siedzibą w W.

przeciwko S. K.

o zapłatę

na skutek apelacji wniesionej przez powoda

od wyroku Sądu Rejonowego – Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu

z dnia 15 listopada 2021 r.

sygn. akt V C 5670/18

oddala apelację.

Ryszard Małecki

UZASADNIENIE

Wyrokiem zaocznym z dnia15 listopada 2021 r. Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu oddalił powództwo o zapłatę opłaty dodatkowej w związku z korzystaniem przez pozwanego z publicznego środka transportu.

Apelację od tego wyroku wywiódł powód, zaskarżając go w całości i domagając się jego zmiany i uwzględnienia powództwa w całości oraz obciążenia pozwanego kosztami procesu.

Pozwany nie złożył odpowiedzi na apelację.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja powoda nie zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd Okręgowy podzielam ustalenia faktyczne i rozważania poczynione na ich kanwie przez Sąd Rejonowy, uznając je za własne – są one wyczerpujące i nie wymagają uzupełnienia.

Wychodząc od brzmienia art. 16 ust. 1 pr. przewozowego i dokonując jego interpretacji w powiązaniu z § 9 ust. 1 Regulaminu nie może budzić wątpliwości, że przewoźnik ( (...) w P.) doprecyzował regulację ustawową i przyjął, że umowa przewozu zawierana jest przez samo zajęcie miejsca w pojeździe, bez żadnych dodatkowych warunków. Obowiązek opłacenia przejazdu jest konsekwencją zajęcia miejsca w pojeździe i zawarcia umowy przewozu, a nie warunkiem zawieszającym jej zawarcie. W konsekwencji dochodzone pozwem roszczenie jest roszczeniem o zapłatę z tytułu umowy o przewóz.

Interpretacja przedstawiona w apelacji jest nie do przyjęcia i zmierza w istocie do obejścia skutku uchybienia terminowi do przerwania biegu przedawnienia.

Niezależnie do tego, przyjęcie, że pozwany wyłudził usługę przewozu, byłoby możliwe wyłącznie w sytuacji wykazania, że taki był z góry powzięty przez niego zamiar, czego powód nie wykazał.

W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 385 kpc. oddalić apelację.

Ryszard Małecki

Dodano:  ,  Opublikował(a):  Aleksandra Rogowa-Kosmala
Podmiot udostępniający informację: Sąd Okręgowy w Poznaniu
Data wytworzenia informacji: