Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Poznaniu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 sierpnia 2022 r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy

w składzie:

Przewodniczący: sędzia Małgorzata Radomska-Stęplewska

po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2022 r. w Poznaniu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa R. K.

przeciwko (...) Towarzystwu (...) S A z siedzibą w W.

o zapłatę

na skutek apelacji powoda

od wyroku Sądu Rejonowego Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu

z dnia 17 grudnia 2021 roku

sygn. akt V C 6633/18

I.  zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1. w ten tylko sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6.028,00 zł ( sześć tysięcy dwadzieścia osiem złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 sierpnia 2018 roku do dnia zapłaty,

II.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 235 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Małgorzata Radomska-Stęplewska

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 20 grudnia 2018 r. (data wpływu do sądu) powód R. K., działający przez fachowego pełnomocnika, wniósł o zasądzenie od pozwanego ubezpieczyciela (...) Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. kwoty 6.000,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 25 sierpnia 2018 r. do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 11 czerwca 2018 r. w P. na skrzyżowaniu ulic (...) doszło do wypadku komunikacyjnego w ten sposób, że kierujący pojazdem marki R. o nr rej. (...), podczas wykonywania manewru skrętu w lewo nie zachował szczególnej ostrożności oraz nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu prawidłowo poruszającemu się na rowerze powodowi i doprowadził do jego potrącenia. Sprawcą zdarzenia był K. S. posiadający polisę (...) nr (...) u pozwanego ubezpieczyciela. Wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 6 sierpnia 2018 r. sprawca zdarzenia został uznany winnym popełnienia zarzucanego mu czynu. W następstwie wypadku powód doznał poprzecznego złamania żuchwy po stronie lewej z przemieszczeniem i szczeliną złamania grubości 4,5 mm, wielokrotnego złamania z rozwałkowaniem ścian prawej zatoki szczękowej, podłużnego złamania gałęzi żuchwy po stronie prawej, poprzecznego złamania łuku jarzmowego oraz złamania trzonu kości jarzmowej po stronie prawej i wstrząśnienia mózgu. Ze względu na skomplikowany charakter urazu powód został przewieziony do Szpitala (...) w P., gdzie znajduje się Oddział (...)Chirurgii (...). W dniu 19 czerwca 2018 r. u powoda przeprowadzono zabieg polegający na otwartym nastawieniu żuchwy. W dniu 20 czerwca 2018 r. powód został wypisany z zaleceniami wzmożonej higieny jamy ustnej, prowadzenia oszczędnego trybu życia, unikania wysiłku fizycznego i nasłonecznienia przez okres 8 tygodni, stosowania diety papkowatej przez 4 tygodnie, a następnie przez 4 tygodnie diety miękkiej, w tym bezwzględny zakaz nadgryzania twardych rzeczy, stosowania farmakoterapii oraz mechanoterapii. Nadto zalecono kontrolę w poradni neurologicznej i okulistycznej. Powód otrzymał zwolnienie lekarskie na okres od dnia 11 czerwca 2018 r. do dnia 14 sierpnia 2018 r. Po opuszczeniu szpitala powód wymagał pomocy przy wykonywaniu większości czynności życia codziennego. Ze względu na umiejscowienie urazu konieczna była konsultacja okulistyczna. W dniu 18 lipca 2018 r. powód był konsultowany neurologicznie, albowiem odczuwał niedoczulicę w wardze dolnej w okolicy lewego kąta ust i na skórze poniżej średnicy około 2 cm. Lekarz neurolog stwierdził następstwa urazu głowy oraz zaburzenia nerwu trójdzielnego i zalecił farmakoterapię przez okres 50 dni. Nadto u powoda pojawiły się okresowe bóle i drętwienie w okolicy stawu łokciowego prawego. Stwierdzono szczękościsk na 1 cm rozwarcia między siekaczami i zalecono stosowanie płynuE.. Po wypadku u powoda doszło do obniżenia nastroju, pojawiły się objawy typowe dla stresu pourazowego tj. obawa przed poruszaniem się w ruchu ulicznym, bezsenność i nerwowość. Powód odczuwał bardzo silne dolegliwości bólowe, które uniemożliwiały mu normalne funkcjonowanie.

Pismem z dnia 23 lipca 2018 r. pełnomocnik powoda zgłosił pozwanemu roszczenie o zapłatę zadośćuczynienia i odszkodowania. Na podstawie decyzji z dnia 24 września 2018 r. powodowi wypłacono kwotę 6.356,29 zł, na którą składała się kwota 5.772,00 zł tytułem zadośćuczynienia (przyznano 8.772,00 zł, jednak uwzględniono nawiązkę zasądzoną wyrokiem karnym w wysokości 3.000,00 zł) oraz kwota 584,29 zł tytułem odszkodowania.

W ocenie powoda dotychczas wypłacone zadośćuczynienie w wysokości 5.772,00 zł zostało rażąco zaniżone. Bez wątpienia powód w wyniku zdarzenia z dnia 11 czerwca 2018 r. doznał bardzo poważnego i wysoce dolegliwego uszczerbku na zdrowiu. W dalszym ciągu nie odzyskał sprawności psychofizycznej sprzed wypadku, pomimo długotrwałego i bolesnego leczenia.

W odpowiedzi na pozew pozwany (...) Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W ocenie pozwanego wypłacona dotychczas kwota zaspokaja roszczenie powoda w całości, a z ostrożności procesowej podał, że ewentualne odsetki od zasądzonego roszczenia powinny być liczone od daty wyrokowania. Pozwany nie kwestionował, że w wyniku zdarzenia z dnia 11 czerwca 2018 r. powód doznał krzywdy, jednak żądanie kwoty 14.772,00 zł tytułem zadośćuczynienia jest jego zdaniem rażąco wygórowane.

W piśmie z dnia 10 lutego 2021 r. powód rozszerzył powództwo do kwoty 14.800,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 25 sierpnia 2018 r. do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia.

W odpowiedzi na powyższe pozwany wniósł o oddalenie rozszerzonego powództwa.

Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2021 r. Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w punkcie 1. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6.028,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 17 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty, w punkcie 2. oddalił powództwo w pozostałym zakresie, w punkcie 3. koszty procesu rozdzielił stosunkowo, obciążając nimi powoda w zakresie 59% oraz pozwanego w zakresie 41%, pozostawiając szczegółowe wyliczenie tych kosztów referendarzowi sądowemu po uprawomocnieniu się wyroku.

Apelację od powyższego wyroku wniósł powód. Apelujący zaskarżył orzeczenie w części dotyczącej daty stanowiącej początek biegu odsetek ustawowych za opóźnienie od zasądzonej kwoty 6.028 zł zadośćuczynienia (pkt 1 wyroku).

Apelujący zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 14 ust.1 ustawy z 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych , Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych , art. 455 k.c. w zw. z art. 481 k.c. poprzez niezastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy oraz orzeczenie, że od zasądzonej kwoty 6.028 zł zadośćuczynienia odsetki należą się dopiero od dnia wyrokowania.

Wskazując na powyższe powód wniósł o:

- zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 6.028 zł od dnia 25 sierpnia 2018 r. do dnia zapłaty,

- zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu koszów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja okazała się zasadna i skutkowała zmianą zaskarżonego orzeczenia.

Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania prawne poczynione przez Sąd Rejonowy.

Przedmiot apelacji sprowadzał się jedynie do kwestii daty stanowiącej początek biegu odsetek ustawowych za opóźnienie od zasądzonego zadośćuczynienia.

Powód domagał się w przedmiotowym procesie ostatecznie zasądzenia od pozwanego zadośćuczynienia w kwocie 14.800 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 sierpnia 2018 r. do dnia zapłaty. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 grudnia 2021 r. Sąd Rejonowy Poznań- Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w punkcie 1. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6.028,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 17 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty, a w punkcie 2. oddalił powództwo w pozostałym zakresie.

Z pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego (k.204v) wynika jednak, że Sąd I instancji nie uwzględnił argumentacji pozwanego, że odsetki powinny być naliczane od dnia wyrokowania, albowiem pozwany znając stan faktyczny sprawy oraz mając do dyspozycji akta szkody powinien przeprowadzić wnikliwe postępowanie likwidacyjne, na podstawie którego możliwe byłoby ustalenie wysokości zadośćuczynienia należnego powodowi. Brak było zatem podstaw do zasądzenia odsetek dopiero od dnia wyrokowania, albowiem jest to odstępstwo od powszechnie obowiązującej reguły i znajduje zastosowanie wówczas, gdy ustalenie należnej kwoty nie jest możliwe przez wszczęciem procesu. W ocenie Sądu Rejonowego, odsetki ustawowe za opóźnienie od zasądzonego zadośćuczynienia winny biec od dnia 25 sierpnia 2018 r., zgodnie z art.14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Mimo takiej argumentacji Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku orzekł prawdopodobnie na skutek omyłki o odsetkach dopiero od dnia wyrokowania.

Sąd Okręgowy podzielił stanowisko przedstawione przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu wyroku, że w przedmiotowej sprawie odsetki ustawowe za opóźnienie od zasądzonego zadośćuczynienia winny biec od dnia 25 sierpnia 2018 r., zgodnie z art.14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Pozwany już na etapie likwidacji szkody posiadał dostateczną wiedzę o krzywdzie doznanej przez powoda, a w toku postępowania sądowego nie ujawniły się żadne nieznane wcześniej następstwa zdrowotne u powoda powstałe na skutek tego zdarzenia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1. w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6.028,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 sierpnia 2018 roku do dnia zapłaty.

O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. Na koszty postępowania apelacyjnego poniesione przez stronę powodową złożyły się opłata od apelacji w kwocie 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 135zł, wyliczone na podstawie § 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, łącznie zatem pozwany powinien zwrócić stronie powodowej 235 zł.

Małgorzata Radomska-Stęplewska