Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Poznaniu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 września 2024 r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy

w składzie:

Przewodniczący: sędzia Alina Szymanowska

Protokolant: prot. sąd. Anna Szymanowicz

po rozpoznaniu w dniu 10 września 2024 r. w Poznaniu

na rozprawie

sprawy z powództwa Zarządu (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.

przeciwko A. S.

o zapłatę

na skutek apelacji wniesionej przez pozwaną

od wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu

z dnia 21 grudnia 2023 r.

sygn. akt I C 78/21

I.  oddala apelację;

II.  przyznaje kuratorowi ustanowionemu dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej - radcy prawnemu K. P., ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu kwotę 885,60 zł brutto z tytułu wynagrodzenia za reprezentowanie pozwanej w instancji odwoławczej;

III.  z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych w postępowaniu apelacyjnym nakazuje ściągnąć od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu kwotę 885,60 zł, odstępuje od obciążenia pozwanej kosztami sądowymi w instancji odwoławczej w pozostałym zakresie.

Alina Szymanowska

UZASADNIENIE

punktu I i III wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 10 września 2024 roku

Powód – Zarząd (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. domagał się zasądzenia od pozwanej A. S. kwot: 1) 18.521,18 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 01.12.2019 r. do dnia zapłaty, 2) 2.454,05 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 01.12.2019 r. do dnia zapłaty; a także kosztów postępowania wg norm przepisanych. Powód wskazał, że roszczenie dotyczy odszkodowania za zajmowanie lokalu nr 6b przy ul. (...) w P. bez tytułu prawnego; pozwana zajmowała lokal na podstawie umowy najmu lokalu socjalnego z 29.11.2013 r., umowa była zawarta na czas oznaczony do 28.10.2014 r. i od tego czasu pozwana zajmuje go bez tytułu prawnego; pozwana nie zapłaciła za zajmowanie tego lokalu bez tytułu prawnego w okresie od 01.03.2016 r. do 30.11.2019 r. – zaległość wynosi 18.521,18 zł, kwota 2.454,05 zł obejmuje skapitalizowane odsetki ustawowe liczone do 30.11.2019 r., a powód domaga się odsetek od nich od dnia wniesienia pozwu tj. od. 24.11.2020 r., do dnia zapłaty (k. 2-3).

W odpowiedzi na pozew kurator pozwanej (nieznanej z miejsca pobytu) wniósł o: - oddalenie powództwa w całości, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Kurator pozwanej wskazał, że kwestionuje powództwo co do zasady i co do wysokości (k. 121-123).

Wyrokiem z 21 grudnia 2023 r. Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w Poznaniu:

1.  zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę:

a) 18.521,18 zł (osiemnaście tysięcy pięćset dwadzieścia jeden złotych i osiemnaście groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 1 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 24 listopada 2019 r. do dnia zapłaty;

b) 2.454,05 zł (dwa tysiące czterysta pięćdziesiąt cztery złote i pięć groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 24 listopada 2020 r. do dnia zapłaty;

2. kosztami procesu obciążył pozwaną w całości i z tego tytułu zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 7.666 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty,

3. nakazał ściągnąć od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu kwotę 1.025,44 zł (tysiąc dwadzieścia pięć złotych i czterdzieści cztery grosze) tytułem wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł kurator pozwanej, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie:

- przepisu art. 6 k.c. w zw. z art. 18 ust. 1 i 2 u.o.p.l. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie w okolicznościach przedmiotowej sprawy i uznanie, że powód wykazał zasadność i wysokość dochodzonego roszczenia,

- przepisu art. 227 k.p.c. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. polegającą na sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i wskazaniami wiedzy ocenie materiały dowodowego przejawiającej się w uznaniu, iż powód przedstawił dowody, w oparciu o które można byłoby stwierdzić, że pozwana nieprzerwanie zajmowała lokal w okresie wskazanym w pozwie, jak również zasadności i wysokości dochodzonych pozwem kwot tytułem odszkodowania oraz opłat niezależnych.

Mając powyższe na uwadze apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości ewentualnie o uchylenie w/w wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz przyznanie kuratorowi wynagrodzenia za postępowanie odwoławcze, według norm przepisanych.

W toku postępowania apelacyjnego ustalono, że pozwana przebywała w Zakładzie Karnym. Opuszczając Zakład Karny, w dniu 25 października 2023 r., jako swój adres zamieszkania pozwana wskazała ul. (...) w P.. Z ustaleń poczynionych na etapie postępowania apelacyjnego przez funkcjonariusza Komisariatu Policji P. w P. wynika, że pod adresem wskazanym w pozwie pozwana przebywa sporadycznie (takie dane pobytu stałego pozwanej wynikają z Systemu Pesel SAD). Często zaś A. S. przebywa pod adresem P. ul. (...) (działki ROD). Próba telefonicznego kontaktu z pozwaną przed rozprawą oraz próba doręczenia jej korespondencji skierowanej na adresy wskazane w piśmie Komisariatu Policji okazały się bezskuteczne. Kontaktu z pozwaną nie nawiązał również ustanowiony w sprawie kurator. W związku z powyższym Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zwolnienia kuratora sądowego od udziału w postępowaniu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd Rejonowy w oparciu o rzetelnie oceniony materiał dowodowy dokonał w sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne, które Sąd Okręgowy na podstawie art. 382 k.p.c. przyjmuje jako własne. Na aprobatę zasługują również rozważania prawne przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, ponowne ich przytoczenie nie jest konieczne.

Nietrafny okazał się zarzut naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów uregulowanej w przepisie art. 233 § 1 k.p.c. oraz dokonania w sprawie błędnych ustaleń faktycznych.

Ocena dowodów dokonana przez Sąd pierwszej instancji może być przedmiotem kontroli apelacyjnej, jednakże można ją podważyć tylko wówczas, jeżeli w świetle dyrektyw płynących z art. 233 § 1 k.p.c. jest rażąco wadliwa albo oczywiście błędna. Ocenie dowodów przeprowadzonej w rozpoznawanej sprawie takich zarzutów postawić nie można. Sąd Rejonowy dostatecznie wszechstronnie ocenił zebrany materiał dowodowy zaoferowany przez powoda i jego ocena jest należyta.

W apelacji zarzucono naruszenie normy art. 227 k.p.c. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. i kwestionowano ocenę materiału dowodowego, która doprowadziła sąd do wniosku, że pozwana nieprzerwanie zajmowała lokal w okresie wskazanym w pozwie oraz do uznania zasadności i wysokości dochodzonych pozwem kwot tytułem odszkodowania oraz opłat niezależnych. Sformułowanie powyższego zarzutu nie mogło doprowadzić do zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Sąd I instancji dokonał należytą ocenę dokumentów złożonych przez powoda i wyprowadził na ich podstawie należyte wnioski, co do wykazania zasadności dochodzonego roszczenia również co do wysokości. Sąd Okręgowy podziela wyprowadzone na podstawie dowodów ustalenie, że pozwana zajmowała sporny lokal w okresie objętym pozwem, lokal nie został zdany pozwanemu po ustaniu stosunku najmu. Ustaleń tych apelujący nie zdołał podważyć. Trzeba zauważyć, że zgodnie z brzmieniem § 14 umowy najmu lokalu socjalnego z dnia 29 listopada 2013 r., pozwana jako najemca była obowiązana zdać przedmiotowy lokal po zakończeniu stosunku najmu w terminie 14 dni do dyspozycji wynajmującego w stanie niepogorszonym nadającym się do ponownego zasiedlenie. Ciężar wykazania, że doszło do zdania lokalu po ustaniu spoczywał w świetle art. 6 k.c. na pozwanej.

Istotne znaczenia dla dokonania rozstrzygnięcia ma treść protokołu z dnia 3 kwietnia 2019 r., podpisanego przez pozwaną. Wymieniony dokument, został opatrzony własnoręcznym podpisem A. S., autentyczności podpisu pozwanej apelujący nie zdołał w toku procesu skutecznie zakwestionować. A. S. w dniu 3 kwietnia 2019 r. zadeklarowała, że chciałaby przystąpić do spłaty zadłużenia. Ponadto oświadczyła, że uznaje dług dotyczący lokalu nr(...) przy ul. (...) w P., a od maja 2019 r. podejmie bieżące płatności. Nadto z ustaleń poczynionych na etapie postępowania apelacyjnego wynika, że pozwana opuszczając Zakład Karny, w dniu 25 października 2023 r., jako swój adres zamieszkania po zwolnieniu z zakładu karnego wskazała ul. (...) w P..

Należy podzielić stanowisko, że pozwany wykazał również wysokość dochodzonego świadczenia, Zastrzeżeń nie budzi ocena dowodu z opinii biegłego sądowego A. W.. Trzeba jednak zauważyć, że zważywszy na sposób i podstawę wyliczenia przez powoda kwoty dochodzonej niniejszym pozwem jej wnioski nie miały decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia.

Sąd Okręgowy nie dopatrzył się naruszenia wskazanych w apelacji przepisów prawa procesowego. Sąd I instancji nie dopuścił się również naruszenia prawa materialnego w szczególności art. 6 k.c. oraz art. 18 ust. 1 i 2 u.o.p.l.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie I wyroku, oddalając apelację pozwanej na podstawie art. 385 k.p.c. jako bezzasadną.

W punkcie II wyroku Sąd przyznał kuratorowi ustanowionemu dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej - radcy prawnemu K. P., ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu wynagrodzenie w kwocie 885,60 zł brutto z tytułu wynagrodzenia za reprezentowanie pozwanej w instancji odwoławczej.

Stosownie do treści do art. 5 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 ust. 1 oraz art. 96 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2257) wynagrodzenie kuratora procesowego należy do kosztów sądowych - wydatków, które, co do zasady, podlegają rozliczeniu pomiędzy stronami w orzeczeniu o kosztach procesu. Pozwana jest strona przegrywająca postępowanie w związku z tym sąd nakazał ściągnąć od pozwanej na koszty związane z udziałem kuratora Sąd Okręgowy. Zważywszy na brzmienie art. 113 ust 3 oraz ust. 4 i 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych sąd odstąpił od obciążenie kosztami w sadowymi w instancji odwoławczej w pozostałym zakresie. Koszty sądowe, których nie miał obowiązku uiścić kurator, sąd może nakazać ściągnąć z innego majątku strony zastąpionej przez kuratora.

Alina Szymanowska