Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Poznaniu

WYROK

​  W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 października 2024 r.

Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy

w składzie:

Przewodnicząca: sędzia Maria Antecka

po rozpoznaniu w dniu 23 października 2024 r. w Poznaniu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa K. W.

przeciwko Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą
w W.

o zapłatę

na skutek apelacji pozwanego

od wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu

z dnia 3 października 2023 r.

sygn. akt VII C 1167/22

1. oddala apelację,

2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda 135 zł z tytułu zwrotu kosztów procesu
w postępowaniu apelacyjnym z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia w przedmiocie kosztów procesu do dnia zapłaty.

Maria Antecka

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 23 października 2024 r.

Zaskarżonym wyrokiem z 3.10.2023 r. Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu w sprawie z powództwa K. W. przeciwko Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą w W., o zapłatę:

- w pkt. 1. – zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2812,33 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 26.04.2022 r. do dnia zapłaty;

- w pkt. 2. - w pozostałym zakresie powództwo oddalił;

- w pkt. 3. – zasadził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 562 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

- w pkt. 4. - nieuiszczonymi kosztami sądowymi poniesionymi tymczasowo przez Skarb Państwa Sąd Rejonowy Poznań — Stare Miasto w Poznaniu obciążył powoda w 44% i pozwanego w 56%, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł pozwany, zaskarżając go w części tj. co do punktu 1. wyroku, co do zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kwoty 600 zł oraz w konsekwencji co do punktu 3 i 4 w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:

1.  Naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym;

– art. 6 k.c. poprzez błędne przyjęcie, iż powód wykazał zasadność dochodzonego roszczenia podczas gdy okoliczność ta w toku procesu w istocie nie została wykazana,

- art. 361 § 1 k.c. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że zwrot kosztów prywatnej opinii rzeczoznawcy stanowi normalne następstwo zdarzenia komunikacyjnego z dnia 5 listopada 2021 roku;

- art. 824 ¹ § 1 k.c. poprzez przyjęcie, że powód wykazał wysokość szkody i w konsekwencji przyznanie na rzecz powoda odszkodowania przekraczającego wysokość poniesionej szkody.

2.  Naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym:

- art. 232 zd. 1 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c. poprzez przyjęcie, że powód udowodnił fakty mające wpływ na wysokość zasądzonego odszkodowania, w sytuacji gdy takowy dowód nie został przeprowadzony;

- art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dokonanie dowolnej, wybiórczej oceny materiału dowodowego polegającego na błędnym przyjęciu, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy zasadnym był zwrot kosztów prywatnej opinii rzeczoznawcy, podczas gdy materiał dowodowy nie uzasadniał, aby powód mógł skutecznie domagać się zwrotu kosztów z tego tytułu.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, apelujący wniósł o:

1.  zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa także co do kwoty 600 zł z tytułu zwrotu kosztów sporządzenia prywatnej opinii rzeczoznawcy;

2.  zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia o kosztach postępowania poprzez ich obniżenie stosownie do wyniku procesu;

3.  ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu - Poznań Stare Miasto w Poznaniu;

4.  zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na apelację, powód wniósł o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postepowania przed Sądem II instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd Okręgowy w pełni podziela i przyjmuje za własne ustalenia faktyczne oraz rozważania prawne poczynione przez Sąd I instancji, czyniąc je integralną częścią niniejszego uzasadnienia zgodnie z treścią art. 382 k.p.c.

Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutów naruszenia prawa materialnego - art. 6 k.c. w zw. z art. 361 k.c. oraz art. 824 ¹ § 1 k.c. dotyczących braku zasadności zasądzenia na rzecz powoda kwoty 600 zł tytułem poniesionych przez niego wydatków związanych z wykonaniem kalkulacji kosztów naprawy pojazdu marki T. (...).

W tym kontekście podkreślić należy, że aktualnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego przesądzone zostało, że zarówno poszkodowanemu, jak i nabywcy, w drodze przelewu, wierzytelności o odszkodowanie za szkodę komunikacyjną przysługuje zwrot kosztów tzw. prywatnej ekspertyzy rzeczoznawcy – pod warunkiem jednak, że są to koszty uzasadnione, a sporządzenie ekspertyzy było niezbędne do efektywnego dochodzenia odszkodowania ( por. uchwały (7) SN: z 29.05.2019r., III CZP 68/18, publ. OSNC 2019/10/98 i z 2.09.2019r., III CZP 99/18, publ. OSNC 2020/2/13). Jak się mianowicie wyjaśnia, zlecenie przez poszkodowanego osobie trzeciej ekspertyzy na potrzeby dochodzenia odszkodowania od ubezpieczyciela pozostaje w normalnym związku przyczynowym w rozumieniu
art. 361 § 1 k.c. z wypadkiem komunikacyjnym, a jej koszt wchodzi w określony
w art. 361 § 2 k.c. zakres szkody objętej należnym odszkodowaniem od ubezpieczonego i tym samym od ubezpieczyciela, jeżeli w stanie faktycznym sprawy, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności, zlecenie ekspertyzy, jak i jej koszt były celowe, niezbędne, konieczne, racjonalne oraz wystarczająco uzasadnione z punktu widzenia efektywnej realizacji roszczenia odszkodowawczego. Również w przypadku cesjonariusza, który zlecił opinię, wymagane jest uwzględnienie z punktu widzenia konieczności i racjonalności poniesionych wydatków, a w szczególności to, czy cesjonariusz prowadzi działalność gospodarczą obejmującą nabywanie i dochodzenie roszczeń odszkodowawczych. Zwrot kosztów będzie uzasadniony wówczas, gdy opinia służy bezpośrednio dochodzeniu roszczenia
o odszkodowanie wcześniej przez poszkodowanego, a następnie przez cesjonariusza, nie jest zaś powiązana wyłącznie z umową cesji, np. w celu oceny ryzyka, jakie wiąże się z nabywaną wierzytelnością - uchwała Sądu Najwyższego z 2.09.2019r., III CZP 99/18.

W realiach niniejszej sprawy koszt ekspertyzy wykonanej na zlecenie powoda, należy uznać za koszt celowy, wchodzący w zakres szkody. Powód, nie posiadając specjalistycznej wiedzy, mógł - w ocenie Sądu – zlecić wykonanie ekspertyzy, celem przeprowadzenia kalkulacji szkody, jaką poszkodowany poniósł w wyniku kolizji. Jak wynika z załączonego do akt sprawy wydruku z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, powód nie prowadzi działalności związanej z wyceną szkód komunikacyjnych (k. 22). W toku postępowania nie ustalono także, aby zawodowo trudnił się szacowaniem szkód lub kosztów naprawy. Zlecenie wykonania przedmiotowej prywatnej ekspertyzy miało na celu ustalenie, jaki był uzasadniony koszt naprawy pojazdu, co było niezbędne dla określenia wartości przedmiotu sporu w niniejszej sprawie na etapie jej zainicjowania.

Jednocześnie wskazać należy, że przedmiotowa kalkulacja kosztów naprawy pojazdu marki T. (k. 15-19) została sporządzona już po dokonaniu cesji wierzytelności
z 15.03.2022 r. (k.13-14), albowiem dopiero 21.03.2022 roku. Brak jest zatem podstaw, aby uznać, że stanowiła ona próbę oceny opłacalności samej cesji. Nadto należy również zwrócić uwagę, iż przedmiotowa kalkulacja kosztów naprawy pojazdu marki T. (6047,04 zł)
znacznej mierze pokrywa się z kosztami ustalonymi w opinii głównej przez biegłego sądowego (5577,32 zł – k.83-126). Biegły wskazał w niej, że naprawa pojazdu zgodnie z kosztorysem powoda za kwotę 6047,04 zł brutto jest nieznacznie zawyżona, ponieważ powód przyjął stawkę rbh na poziomie 140 zł netto. Wskazać również należy, że koszt przedmiotowej opinii nie jest kosztem nadmiernym, ekonomicznie nieuzasadnionym.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanego jako niezasadną na podstawie art. 385 k.p.c., o czym orzekł w punkcie 1. wyroku.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 98 k.p.c., obciążając nimi stronę pozwaną jako przegrywającą postępowanie apelacyjne. Na koszty złożyło się wyłącznie wynagrodzenie pełnomocnika powoda obliczone w oparciu
o przepis § 2 pkt 2 i § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. O odsetkach od kosztów postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 98 § 1 ¹ k.p.c.

Maria Antecka