Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Poznaniu

wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 20 października 2025 roku

Sygnatura akt

III K 213/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

M. M. (1)

W dniu 11 czerwca 2022 roku w P. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci 11 sztuk odkuwek wałów, tj. 2 sztuk typu (...)30, 1 sztuki typu (...)32, 3 sztuk typu (...)32, 4 sztuk typu (...)32, 1 sztuki typu (...) o łącznej wartości co najmniej 410.429,53 zł, czym działał na szkodę I (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. tj. popełnienia przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

M. M. (1) trudnił się skupem i sprzedażą złomu. Z uwagi na to, że toczyły się przeciwko niemu postępowania egzekucyjne nie prowadził działalności gospodarczej tylko pracował „na czarno”. M. M. (1) wynajmował pokój w Agroturystyce „A.”, prowadzonej przez M. S. pod adresem: (...). Pozostawał w związku konkubenckim z N. P., która w okresie od września 2021r. do sierpnia 2022r. pracowała w Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo-Usługowym (...) sp. j. Spółkę reprezentował W. K..

wyjaśnienia oskarżonego

110-111,

193-194,

226-228, 320v-321

zeznania świadka M. S.

28-29

zeznania świadka W. K.

152-153,

179-180, 324v-325v

zeznania świadka N. P.

149-150, 326v-327

dokumentacja komornicza

237-241

H. C. – Fabryka (...) sp. z o.o. (dalej jako: (...) H. C.) mieściła się w P. przy ul. 28 czerwca 1956r. 189-191.

W lipcu 2011r. w wyniku przetargu, spółka (...). C. została zakupiona przez libański (...) S.A.L., który przejął nieruchomość na której znajdowała się fabryka wraz z całym parkiem maszynowym oraz podzespołami do produkcji silników okrętowych, w tym korbowody i odkuwki wałów. Po zmianach właścicielskich (...) H. C. nadal produkowała silniki okrętowe, jednakże sytuacja finansowa Spółki była coraz gorsza. W związku z tym, w 2018r. podjęto decyzję o częściowej wyprzedaży majątku Spółki – przede wszystkim maszyn, półproduktów i podzespołów. W tym celu Spółka rozsyłała swoim kontrahentom (nie tylko krajowym, lecz również zagranicznym – m.in. do C., Japonii, Stanów Zjednoczonych) oferty zakupu m.in. odkuwek wałów służących do produkcji silników. Pogarszająca się sytuacja finansowa (...) H. C. wiązała się przede wszystkim z sytuacją panującą na rynku i w konsekwencji – coraz mniejszym zapotrzebowaniem na produkty i maszyny przez nią oferowane.

W (...) H. C. od 2012r. pracował A. K., który od 2015r., zajmował stanowisko dyrektora operacyjnego.

Ponadto, z dniem 15 kwietnia 2018r. została powołana (...) sp. z o.o., w której A. K. pełnił funkcję Prezesa Zarządu, jednocześnie posiadał 75 procent udziałów Spółki.

W 2018r. A. K. przeprowadził kilka transakcji między (...). (...) sp. z o.o., a (...) sp. z o.o. – działając jednocześnie jako dyrektor operacyjny w imieniu (...). (...) sp. z o.o. oraz jako Prezes Zarządu w imieniu (...) sp. z o.o.

I tak, w dniu 25 lipca 2018r. (...) sp. z o.o. reprezentowana przez A. K. zakupiła od (...). (...) sp. z o.o. samochód marki M. (...) za kwotę 22.337,40 zł netto, który po 3 dniach został sprzedany D. P. za kwotę 54.471,55 zł netto.

Następnie, (...) sp. z o.o. zakupiła od (...). (...) sp. z o.o. odkuwki wałów w liczbie 48 sztuk za kwotę 29.520 zł netto, na co w dniu 15 stycznia 2020r. została wystawiona faktura pro forma numer (...), a następnie, w dniu 26 lutego 2020r., faktura VAT numer (...). Następnie, w dniu 10 lutego 2020r. (...) sp. z o.o. odsprzedała (...) sp. z o.o. odkuwki zakupione w (...) H. C. za kwotę 86.400 zł netto.

Takich transakcji, w których (...) sp. z o.o. odkupowała mienie od (...) H. C. po cenie znacznie niższej, aniżeli następnie odsprzedawała innemu podmiotowi, było kilka.

Do wiosny 2020r. (...) H. C. prowadziła produkcję, natomiast w dniu 16 kwietnia 2020r. postawiono spółkę w stan likwidacji. Decyzja taka podyktowana była coraz trudniejszą sytuacją finansową Spółki oraz głównym celem jakim było zachowanie prawa własności nieruchomości na której zlokalizowana była fabryka, wartej wówczas około 150 milionów zł, co do której w listopadzie 2019r. uzyskano warunki zabudowy z możliwością zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Jednocześnie dokonano zmiany przedmiotu działalności spółki w kierunku działalności związanej ze wznoszeniem budynków i deweloperskiej.

W związku z procesem likwidacyjnym, w dniu 7 kwietnia 2020r. działający w imieniu (...). (...) sp. z o.o. A. K. zawarł z Przedsiębiorstwem Produkcyjno-Handlowo-Usługowym (...) sp. j. (dalej G.) – reprezentowanym przez W. K. i J. S. (1) – umowę o roboty rozbiórkowe na terenie fabryki (...). C.. Umowa obejmowała wykonanie robót rozbiórkowych istniejących obiektów budowlanych, przy czym wszystkie materiały i odpady powstałe w wyniku przeprowadzenia prac rozbiórkowych stawały się własnością wykonawcy i ciążył na nim obowiązek wywozu i zagospodarowania wszystkich materiałów i odpadów uzyskanych z rozbiórki, w tym utylizacja ewentualnych materiałów niebezpiecznych. Jednocześnie, mienie stanowiące własność (...) H. C.., znajdujące się na terenie nieruchomości przy ul. (...)r. 189-191 w P., tj. maszyny, ich części, materiały, podzespoły (w tym odkuwki wałów) nie podlegały rozporządzaniu przez wykonawcę ani podwykonawców robót rozbiórkowych.

W dniu 20 kwietnia 2020r. doszło do przekazania terenu robót i rozpoczęto prace rozbiórkowe, które G. powierzyła podwykonawcy – podmiotowi (...) Polska R. P.. Umowa została zawarta w formie ustnej i polegała na wykonywaniu usług rozbiórki, segregacji i odzysku materiałów rozbiórkowych, a także ich sprzedaży. Umowa obejmowała również wywóz złomu pochodzącego z rozbiórki obiektów kubaturowych. (...) pochodzące z rozbiórki fabryki (...). C. były następnie sprzedawane podmiotom trzecim.

Prace były nadzorowane przez współpracowników G. – G. Ł. (w okresie od czerwca 2020r. do kwietnia 2021r.), M. F. oraz pracowników R. P., ponadto na terenie pracowali ochroniarze, założono monitoring.

Wykonawcy i podwykonawcy usług rozbiórkowych, a także ich pracownicy mieli świadomość tego, że mienie – w tym odkuwki wałów – znajdujące się na terenie fabryki, niepochodzące z rozbiórki obiektów budowlanych, jest własnością (...) H. C. i nie mają prawa do rozporządzania nim. Jednocześnie upoważnieni pracownicy firmy wykonawczej i podwykonawczych mogli sprzedawać materiały pochodzące z rozbiórki. Takie transakcje odbywały się codziennie, były rozliczane przede wszystkim gotówkowo, w większości przypadków nie wystawiano faktury ani innych dokumentów potwierdzających sprzedaż. Jedną z osób kupujących materiały rozbiórkowe, w tym złom i gruz był M. M. (1), który był na terenie fabryki niemal codziennie – skupował złom nie tylko od G., ale także od J. S. (2) (który nabywał go od (...) H. C.), jak również pośredniczył w sprzedaży gruzu pochodzącego z rozbiórki. Każdorazowo dokonywał płatności gotówką, transakcje nie były w żaden sposób dokumentowane. W dalszej kolejności, M. M. (1) odsprzedawał zakupiony towar – tak m.in. w 2021r. skontaktował się z M. Z. (1) i zaoferował mu zakup gruzu, jednak ten ofertę odrzucił.

W trakcie prac rozbiórkowych, na i z terenu fabryki wjeżdżały i wyjeżdżały dziennie nawet dziesiątki samochodów ciężarowych z gruzem i złomem. Przy wjeździe na teren w kontenerze funkcjonowało „biuro” N. P., która, jako pracownik G. odpowiedzialna była za kontrolowanie wywozu materiałów z placu budowy, ich ważenie i sporządzanie raportów z tych czynności, które następnie służyły do wzajemnych rozliczeń pomiędzy G., a (...) Polska. N. P. pracowała od poniedziałku do piątku od rana do godziny 15:00. W przypadku transportów realizowanych w godzinach popołudniowych, czy w dni wolne od pracy ewidencja i kontrola nie była prowadzona.

Jednocześnie w trakcie trwania prac rozbiórkowych (...) H. C. wyprzedawała mienie stanowiące własność Spółki, m.in. złom został sprzedany J. S. (2), (za transakcje wystawiano faktury i dowody KP), zaś drobne elementy, np. kable, meble były sprzedawane pracownikom. Każdorazowo transakcja musiała zostać zaakceptowana przez A. K., zaś pracownicy (...) H. C. nie byli upoważnieni do sprzedaży mienia Spółki. Ponadto, cześć maszyn i podzespołów była wywożona do fabryki na terenie Niemiec.

W konsekwencji, na terenie (...) H. C. bywało wiele osób – byli to pracownicy firm świadczących usługi rozbiórkowe, transportowe czy kupcy materiałów pochodzących z rozbiórki, a także złomu sprzedawanego przez (...) H. C.. Niejednokrotnie na terenie rozbiórki dochodziło do konfliktów pomiędzy pracownikami wykonawcy, podwykonawcami, czy odbiorcami materiałów rozbiórkowych o strefy wpływów, a także do kradzieży, jednocześnie obowiązywała niepisana zasada w ramach, której poszczególne osoby nie wtrącały się w sprawy i obowiązki innych.

wyjaśnienia oskarżonego

110-111, 193-194, 226-228, 320v-321

opinia uzupełniająca biegłego P. J. z dnia 20 października 2023r.

282-305

zeznania świadka A. K.

1-3, 70-71, 141-142, 321v-323, 412-414

zeznania świadka W. K.

152-153,

179-180, 324v-325v

zeznania świadka R. P.

149-150,

410-411v

zeznania świadka M. Z. (2)

51,

581v-583

zeznania świadka M. F.

123,

408-410

protokół oględzin miejsca kradzieży z dokumentacją fotograficzną

6-15

umowa o roboty rozbiórkowe z 7.04.2020r.

73-79

protokół przekazania terenu robót

97-98

faktura proforma 19- (...)

99

ustna opinia uzupełniająca biegłego P. J. z dnia 28 sierpnia 2024 r.

603v-605

opinia ustna biegłego P. J. z dnia 12 marca 2024 r.

405v-407v

opinia uzupełniająca biegłego P. J. z dnia 20 października 2023r.

282-305

zeznania świadka G. Ł.

125-126, 325v-326v

zeznania świadka N. P.

64-65, 326v-327

zeznania świadka D. R.

17-18, 31, 323-324v

pismo G. z 5.02.2024r.

349

informacja z KRS

358-362

faktura proforma (...)

404, 468

pismo pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego z dnia 19 kwietnia 2024r. z załącznikami

440-457

faktura (...)

459

faktura (...) i potwierdzenie przelewu

467, 469

historia transakcji (...) H. C.

460-462

polecenia księgowania i faktury wystawione przez (...) sp. z o.o.

463-466

faktura-I. (...) z potwierdzeniem przelewu

470-471

pozostałe faktury i potwierdzenia przelewu między (...) H. C. a (...) sp. z o.o.

472-483

lista księgowań na kontach analitycznych (...) sp. z o.o.

484-485

pisma (...) sp. z o.o. z załącznikami

488-497, 533-575

pismo pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego z 14 maja 2024r. z załącznikami

499-532

faktura (...) i potwierdzenie przelewu

19-20

Odkuwki wałów są surowym półproduktem, wykonanym ze stali lub z żeliwa, służącym do produkcji wałów korbowych, stanowiących element silnika okrętowego. Ich okres przechowywania wynosi nawet 50 lat – przed użyciem do wytworzenia produktu końcowego tj. wału korbowego, każdorazowo wymagają obróbki, albowiem posiadają konstrukcyjnie bezpieczny naddatek materiału, który w ostatecznym procesie jest usuwany.

Odkuwki wałów, będące przedmiotem niniejszego postępowania, zostały zakupione przez (...) H. C. nie później niż w 2011r. od kontrahenta ze Stanów Zjednoczonych i od tego czasu były przechowywane na placu fabryki.

Zgodnie ze stanem magazynowym na dzień 23 lutego 2011r. cena średnia ważona konkretnych odkuwek wałów (za sztukę) kształtowały się następująco:

1.  (...): 34.054,05 zł,

2.  (...): 40.359,17 zł

3.  (...): 37.670,98 zł

4.  (...): 36.641,36 zł

W dniu 12 sierpnia 2019r. (...). (...) sp. z o.o. przeprowadziła transakcję sprzedaży trzech sztuk odkuwek wałów typu (...) (cena 5.000 euro za sztukę) oraz trzech sztuk (...) (cena 5.500 euro za sztukę) do Stanów Zjednoczonych. Cena sprzedaży była niższa od ceny zakupu, co było podyktowane m. in. tym, że odkuwki miały być przetransportowane do Stanów Zjednoczonych, obrobione do produktu końcowego i ponownie sprowadzone do Europy celem sprzedaży, co wiązało się z wysokimi kosztami transportu, a, jak już wyżej podniesiono, spółce, będącej w złej sytuacji finansowej, zależało na poniesieniu jak najmniejszych strat, a nie maksymalizacji zysku. Jednocześnie cena sprzedaży ustalana była w odniesieniu do ceny zakupu, zaś Spółka nie zamierzała sprzedać odkuwek wałów za wartość złomową.

Na dzień 31 października 2019r., według przeprowadzonej inwentury, w (...) H. C. posiadała na stanie łącznie 80 sztuk odkuwek, w tym:

1.  10 sztuk odkuwek wałów korbowych (...),

2.  18 sztuk odkuwek wałów korbowych (...),

3.  23 sztuki odkuwek wałów korbowych (...),

4.  6 sztuk odkuwek wałów korbowych (...),

5.  9 sztuk odkuwek wałów korbowych (...),

6.  2 sztuki odkuwek wałów korbowych (...),

7.  9 sztuk odkuwek wałów korbowych (...),

8.  1 sztuka odkuwek wałów korbowych (...),

9.  2 wały korbowe (...).

Natomiast według inwentury przeprowadzonej w dniu 10 stycznia 2022r. (...) H. C. posiadała na stanie łącznie 79 sztuk odkuwek – stan odkuwek wałów korbowych (...) zmniejszył się z 9 do 8 sztuk.

W dniu 24 marca 2022r. H. C. – Fabryka (...) Sp. z o.o. zmieniła nazwę na I (...) sp. z o.o.

polecenie służbowe (...)

81-88

dokument – stan magazynowy odkuwek wałów na dzień 23.02.2011r.

89-91

zestawienie z inwentury przeprowadzonej 10.01.2022r.

92

zestawienia

340-344

rysunki odkuwek wałów, wydruki stron internetowych dot. odkuwek

390-401, 402

faktura proforma (...)

404, 468

pismo pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego z dnia 19 kwietnia 2024. z załącznikami

440-457

faktura (...)

459

faktura (...) i potwierdzenie przelewu

467, 469

historia transakcji (...) H. C.

460-462

polecenia księgowania i faktury wystawione przez (...) sp. z o.o.

463-466

faktura-I. (...) z potwierdzeniem przelewu

470-471

pozostałe faktury i potwierdzenia przelewu między (...) H. C. a (...) sp. z o.o.

472-483

lista księgowań na kontach analitycznych (...) sp. z o.o.

484-485

pisma (...) sp. z o.o. z załącznikami

488-497, 533-575

pismo pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego z 14 maja 2024r. z załącznikami

499-532

zeznania świadka A. K.

1-3, 70-71, 141-142, 321v-323, 412-414

zeznania świadka M. Z. (2)

51, 581v-583

opinia biegłego sądowego P. J. z dnia 20 lutego 2023 r.

196-211

opinia uzupełniająca biegłego sądowego P. J. z dnia 20 października 2023r.

282-305

opinia ustna biegłego P. J. z dnia 12 marca 2024 r.

405v-407v

ustna opinia uzupełniająca biegłego P. J. z dnia 28 sierpnia 2024 r.

603v-605

zapytanie dot. kosztu wałów do (...)

615

pismo M. D.

616

protokół oględzin miejsca kradzieży z dokumentacją fotograficzną

6-15

faktura (...) i potwierdzenie przelewu

19-20

faktura proforma 19- (...)

99

wydruk korespondencji mailowej

100

fotografie odkuwek wałów

101-102

W dniu 11 czerwca 2022r. (sobota) M. M. (1) zwrócił się do B. R., którego ten traktował jako osobę powiązaną z G., o kolejną usługę transportową – tym razem złomu. B. R. powierzył ten transport swojemu bratu, który w jego imieniu i za jego zgodą negocjował warunki usługi. Z uwagi na nieuregulowane płatności ze strony G. za świadczone usługi z kwietnia 2022r., D. R. poinformował M. M. (2), że wykona usługę pod warunkiem jej opłacenia gotówką z góry, na co ten przystał.

Po przybyciu na miejsce, M. M. (1) wskazał odkuwki wałów, które miały zostać wywiezione, a które D. R. uznał za złom z uwagi na ich pokrycie rdzą. D. R. poprosił o pieniądze, na co M. M. (1) poinformował go, że nie ma przy sobie takiej kwoty, a zapłatę otrzyma na miejscu rozładunku, na co ten przystał. M. M. (1) wskazał adres transportu: (...), (...)-(...) J., gdzie ładunek miał zostać rozładowany za posesją na polu, o czym M. M. (1) poinformował właściciela agroturystyki M. S., od którego wynajmował pokój.

Zgodnie ze wskazówkami, D. R. dokonał wspólnie ze znajomym brata załadunku przy pomocy dźwigu (...) 11 sztuk odkuwek wałów, tj. 2 sztuk typu (...)30, 1 sztuki typu (...)32, 3 sztuk typu (...)32, 4 sztuk typu (...)32, 1 sztuki typu (...). Wartość łączna odkuwek wynosiła co najmniej 410.429,53 zł. Przy wyjeździe z placu rozbiórki pojazd z załadowanymi odkuwkami nie był ważony, a jego wywóz nie został w żaden sposób zaewidencjonowany.

Następnie D. R. udał się pod wyżej wskazany adres, dokonał rozładunku oraz poinformował o powyższym telefonicznie M. M. (1), a ten oświadczył, że nie może dojechać na miejsce, jednocześnie zapewnił, że na pewno dokona płatności za wykonaną usługę. D. R. wskazał, że jeśli nie otrzyma zapłaty, to powiadomi o tym fakcie G.. Ponadto, D. R. wykonał fotografie rozładowanego towaru, albowiem z uwagi na nieobecność M. M. (1) nie otrzymał żadnego dokumentu pokwitowania odbioru.

W związku z domaganiem się przez B. R. zapłaty i zamiarem zwrócenia się z tym do G., M. M. (2) poinformował B. R., że opłaci usługę transportową przelewem na konto B. R., przelew został wykonany w dniu 21 czerwca 2022r. Środki w kwocie 5.000 zł zostały przelane z rachunku bankowego o numerze: (...), prowadzonego na rzecz (...) na rachunek B. R. o numerze: (...).

Ostatecznie B. R. nie wystawił faktury za tę usługę, z uwagi na to, że M. M. (1) nigdy więcej nie kontaktował się z nim w tej sprawie.

W sierpniu 2022r. odkuwki wałów zostały wywiezione z terenu agroturystyki w J. w nieustalone miejsce.

Ponadto, D. R. dzierżawił od M. Z. (2) nieruchomość, na której parkował swój pojazd. W trakcie jednej z rozmów, przeprowadzonej nie wcześniej niż w dniu 11 czerwca 2022r. i nie później niż w sierpniu 2022r. D. R. pokazał M. Z. (2) zdjęcie odkuwek wałów, zrobione w dniu 11 czerwca 2022r. na posesji w J. i poinformował go, że ostatnio wywoził ten „złom” z rozbiórki z fabryki H. C.. M. Z. (1), z uwagi na odbywanie praktyk w fabryce, po zapoznaniu się z fotografią, uznał, że są to wały przeznaczone do silników trakcyjnych.

wyjaśnienia oskarżonego

110-111, 193-194, 226-228, 320-321

zeznania świadka W. K.

152-153, 179-180

zeznania świadka D. R.

17-18, 31, 323-324v

faktura nr (...) i potwierdzenie przelewu

19-20

protokoły okazania wizerunku z tablicą poglądową

34-36, 42-44

zeznania świadka B. R.

38

potwierdzenie przelewu na kwotę 5.000 zł

39

wydruk fotografii odkuwek wałów

56, 58, 63

zeznania świadka M. S.

28-29

protokół oględzin miejsca kradzieży wraz z dokumentacją fotograficzną

6-15

wydruk stanu magazynowego wałów korbowych-odkuwek wg stanu na 23.02.2011

89-91

protokół oględzin miejsca kradzieży – ul. 28 czerwca 1956r. 189/191 w P. wraz z dokumentacją fotograficzną

6-15

zeznania świadka M. Z. (2)

51, 581v-583

Jednocześnie, w międzyczasie (tj. w 2021 roku) pojawiły się problemy z płatnościami ze strony spółki (...) względem podwykonawcy – R. P.. Mimo wyznaczonego terminu ostatecznego, zaległości nie zostały uregulowane, w związku z czym R. P. podjął decyzję o wycofaniu się z placu budowy, jednak aby zmniejszyć straty, polecił swoim pracownikom znalezienie podmiotów, zainteresowanych zakupem kruszcu betonowego – i tak nawiązał współpracę z M. Z. (1). W trakcie rozmowy, R. P. poinformował M. Z. (2), że na terenie placu rozbiórki dochodzi do kradzieży, a zatem byłoby bezpieczniej, gdyby nie wywoził gruzu w soboty. M. Z. (2) z kolei pokazał R. P. zdjęcie odkuwek wałów, wykonane przez D. R.. Następnie, R. P. przekazał tę informację W. K..

W okresie od 22 sierpnia 2022r. do około 5 września 2022r. firma (...), za zgodą W. K., świadczyła usługi wywozu kruszcu z terenu rozbiórki.

W dniu 02 września 2022r. W. K. skontaktował się telefonicznie z A. K. i przekazał mu informację otrzymaną od R. P.. W dniu 05 września 2022r. A. K. skontaktował się telefonicznie z R. P. i dowiedział się, że ten z kolei informację o kradzieży otrzymał od M. Z. (1).

W dniu 02 września 2022r. A. K. dokonał przeliczenia odkuwek wałów i ujawnił, że brakuje 17 odkuwek wałów do silnika L28 M., przy czym obliczeń dokonał na podstawie inwentury sporządzonej w dniu 10.01.2022r. oraz ilości odkuwek wałów ujawnionych na placu.

zeznania świadka A. K.

1-3, 70-71, 141-142, 321v-323, 412-414

protokół oględzin miejsca kradzieży – ul. 28 czerwca 1956r. 189/191 w P. wraz z dokumentacją fotograficzną

6-15

zeznania świadka R. P.

149-150, 410-411v

zeznania świadka M. Z. (2)

51, 581v-583

zeznania świadka W. K.

152-153,

179-180, 324v-325v

W związku z konfliktem związanym z przejęciem interesów prowadzonych przez M. M. (1) w zakresie handlu materiałami rozbiórkowymi na terenie fabryki, M. M. (1) wydzwaniał i wysyłał wiadomości SMS do R. P. i M. Z. (2) o treści obraźliwej i stanowiącej groźby.

zeznania świadka R. P.

149-150, 410-411v

wydruki korespondencji

376-389

zeznania świadka M. Z. (2)

51,

581v-583

W dniu 08 września 2022r. A. K. złożył w Komisariacie Policji P. w imieniu pokrzywdzonego – I (...) sp. z o.o. ustne zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa kradzieży 17 wałów do silnika L28 M. o łącznej wartości około 800.000 zł na szkodę spółki.

W dniu 12 września 2022r. przeprowadzona została inwentura w oparciu o którą stwierdzono brak 14 odkówek wałów, i tak:

- 2 sztuk typu (...) – cena średnia ważona 34.054,05 zł każda,

- 1 sztuki typu (...) – cena średnia ważona 40.359,17 zł,

- 3 sztuk typu (...) – cena średnia ważona 37.670,98 zł każda,

- 7 sztuk typu (...) – cena średnia ważona 51.346,98 zł każda,

- 1 sztuki (...) o wartości 30.000 zł.

zeznania świadka A. K.

1-3, 70-71, 141-142, 321v-323, 412-414

zestawienie na dn. 12.09.2022r.

80

polecenie służbowe (...)

81

dokument – stan magazynowy odkuwek wałów na dzień 23.02.2011r.

89-91

zestawienie z inwentury przeprowadzonej 10.01.2022r.

92

M. M. (1) został zatrzymany w dniu 13 września 2022r. o godzinie 12:35 i zwolniony w dniu 11 października 2022r. o godzinie 12:35.

M. M. (1) ma 46 lat, jest rozwodnikiem, ma na utrzymaniu troje dzieci w wieku 22, 14 i 8 lat. Posiada zawód wyuczony – mechanik samochodowy, uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 7.000 zł netto.

M. M. (1) był dotychczas dwukrotnie karany sądownie – wyrokiem brytyjskim z dnia 18 września 2018r., sygn. akt 18/1980/87499H na karę grzywny za popełnienie przestępstwa prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 21 września 2021r., sygn. akt II K 59/21 za przestępstwo z art. 209§1 k.k. na karę 3 miesięcy ograniczenia wolności, która została zamieniona na zastępczą karę 60 dni pozbawienia wolności i wykonana w całości w okresie od dnia 19 września 2022r. do dnia 18 listopada 2022r.

protokół zatrzymania

105

zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy

137

informacja z K.

624-625

dokumentacja komornicza

237-241

zawiadomienie o wykonywaniu kary

138

wyjaśnienia oskarżonego

110-111,

193-194,

226-228, 320v-321

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia oskarżonego zasługiwały na miano wiarygodnych w części, w której potwierdził, że zajmował się skupem i sprzedażą złomu, a w latach 2020-2022 z fabryki (...), gdzie bywał codziennie, że skupował złom przede wszystkim od G. Ł. i M. F.. W tym zakresie M. M. (1) wyjaśniał w sposób konsekwentny, logiczny, ponadto ta część wyjaśnień koresponduje z zeznaniami świadków.

Jako wiarygodne Sąd uznał również wyjaśnienia oskarżonego w części, w jakiej wskazywał, że większość transakcji związanych z pracami rozbiórkowymi i skupem złomu czy gruzu odbywała się gotówkowo i nie wystawiano jakichkolwiek dokumentów poświadczających dokonanie transakcji, co w pełni znalazło potwierdzenie w osobowym materiale dowodowym, a co za tym idzie okoliczność tą Sąd uznał za bezsporną, przy czym sama w sobie w żaden sposób nie wykluczała ona sprawstwa oskarżonego.

zeznania świadka A. K.

Zawiadamiający o popełnieniu przestępstwa został kilkukrotnie przesłuchany w charakterze świadka, a jego zeznania, w swej obszerności, Sąd ocenił jako wiarygodny i przydatny materiał dowodowy. A. K. opisał bowiem w sposób szczegółowy historię (...) H. C., z uwzględnieniem zmian właścicielskich, sytuacji finansowej spółki, przebiegu procesu likwidacyjnego, podejmowanych decyzji, sprzedanych towarów, a także nawiązanej współpracy z podmiotami zewnętrznymi w związku z wyprzedażą majątku spółki. Świadek składał zeznania z uwzględnieniem dat i czasokresów konkretnych zdarzeń, a zeznania te znalazły potwierdzenie w dokumentach rejestrowych, księgowych, umowach, co łącznie stanowiło materiał dowodowy pozwalający na poczynienie dokładnych ustaleń faktycznych w sprawie.

Zeznania świadka, zwłaszcza w korelacji z pozostałymi osobowymi źródłami dowodowymi, pozwoliły również na ustalenie realiów, w jakich odbywał się proces likwidacyjny fabryki. Z zeznań A. K. wprost bowiem wynika, że na terenie nieruchomości przebywało bardzo dużo osób: pracownicy G., podwykonawcy firmy rozbiórkowej, nadzorcy prac rozbiórkowych, kupcy z branży złomiarskiej, budowlanej, pracownicy (...) H. C., dochodziło do licznych transakcji i sprzedaży materiałów nie tylko z prac rozbiórkowych, ale także mienia fabryki, zaś kupującymi byli nie tylko przedsiębiorcy czy ich pracownicy, ale także pracownicy Spółki (w zakresie drobnych transakcji) i zewnętrzne podmioty.

Jednocześnie A. K. konsekwentnie wskazywał, że sprzedaż mienia stanowiącego własność (...) H. C. – przede wszystkim maszyn, ich elementów, podzespołów, półproduktów (w tym odkuwek wałów) była każdorazowo rejestrowana fakturą i do przeprowadzenia takich transakcji nie byli upoważnieni pracownicy, zatem, jak zeznawał, jeśli takowe miały miejsce, to poza jego wiedzą.

Powyższe zeznania jawią się jako całkowicie wiarygodne, a wręcz oczywiste z punktu widzenia finansowo – księgowych zasad zarządzania przedsiębiorstwem, a dodatkowo zasad racjonalnego myślenia. Pamiętać należy, że (...) H. C. była podmiotem prawa handlowego, prowadziła pełną księgowość, zaś odkuwki wałów wykazywane były jako majątek Spółki, rokrocznie były inwentaryzowane, a co za tym idzie nie mogły zostać sprzedane poza ewidencją, bez wystawienia i zaksięgowania faktury sprzedaży czy bez wystawienia dokumentu potwierdzającego przyjęcie gotówki, które to dokumenty stanowiły podstawę do ustalenia stanów magazynowych, a także rozliczeń księgowych i podatkowych. Takie działania A. K. – jako dyrektora zarządzającego, jak również wyrażenie przez niego zgody na rozporządzanie na własną rękę mieniem (...) H. C. przez pracowników byłoby oczywistym działaniem na szkodę spółki, za co mógł ponieść nie tylko odpowiedzialność pracowniczą, ale i karną, z czego z pewnością zdawał sobie sprawę i nie sposób sobie wyobrazić, że z pełną świadomością narażałby się na takie konsekwencje. Wskazać należy również, że majątek (...) H. C. był sukcesywnie wyprzedawany już od 2019r., co było kontynuowane w kolejnych latach, kiedy zaprzestano już produkcji silników i wszczęto procedurę likwidacyjną. Pomimo takiej sytuacji A. K. do czerwca 2022r. nie podjął decyzji o sprzedaży odkuwek wałów w cenie złomu, odkuwki cały czas składowane były na terenie fabryki i trudno szukać jakichkolwiek okoliczności, które dawałyby mu podstawę do zmiany decyzji i sprzedaży – jak twierdzi oskarżony – odkuwek nie tylko po wielokrotnie niższej niż cena zakupu cenie, a do tego bez zaewidencjonowania powyższej transakcji, z której i tak musiałby zostać rozliczony w momencie ujawnienia w trakcie inwentury braków stanów magazynowych.

Kontynuując, A. K. złożył zeznania również na okoliczność transakcji i wartości odkuwek wałów stanowiących własność (...) H. C., podał ich ilość i cenę, przy czym wskazywał niezmiennie, że najniższą, akceptowalną ceną za odkuwki wałów – z uwagi na pogarszającą się sytuację finansową Spółki i przy uwzględnieniu realiów rynkowych – była cena oscylująca w granicach ceny ich zakupu w 2011r. Powyższe, znalazło potwierdzenie w złożonych do akt dokumentach z inwentury – potwierdzających stany magazynowe, zestawieniu stanu magazynowego na dzień 23.02.2011r., uwzględniającym ceny zakupu konkretnych typów odkuwek, jak również wskazującym ich cenę średnią ważoną oraz fakturach sprzedaży na rzecz podmiotu zewnętrznego, przy czym Sąd nie znalazł jakichkolwiek uzasadnionych powodów, by kwestionować rzetelność powyższych dokumentów, a w konsekwencji zbieżnych z nimi zeznań świadka.

Jednocześnie nie umknęło uwadze Sądu, że A. K. w zeznaniach złożonych w ramach zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa wskazywał, że przedmiotem kradzieży było 17 odkuwek wałów, zaś finalnie ilość ta zmniejszona została do 14, przy czym w ocenie Sądu okoliczność ta nie mogła podważyć wiarygodności zeznań świadka w tym zakresie. Pamiętać należy bowiem, że początkowe wyliczenia zostały dokonane przez A. K. na podstawie inwentury sporządzonej w dniu 10.01.2022r. oraz ilości odkuwek wałów ujawnionych przez niego na placu, natomiast później zostały one poddane szczegółowej weryfikacji w oparciu o dokumenty inwentaryzacyjne, które zostały przedłożone do akt sprawy, a z których wprost wynika ilość oraz rodzaj odkuwek pozostających w dyspozycji Spółki. Jednocześnie Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wartości dowodowej przedłożonych dokumentów, które stanowiły przecież podstawę dokonywanych rocznych rozliczeń podatkowych, a co za tym idzie nie mogły zostać wytworzone na potrzeby niniejszego postępowania. Co istotne, rzetelności tych dokumentów nie podważały również strony postępowania. Znamienne jest również, że podawana pierwotnie ilość skradzionych odkuwek została finalnie zmniejszona, a co za tym idzie wykluczyć należy tezę o próbie obciążenia oskarżonego zaborem wałów w ilości większej aniżeli faktycznie wywieziona z terenu fabryki.

Zeznania A. K., w zakresie właściwości odkuwek wałów, sposobu ich przechowywania, znalazły potwierdzenie zarówno w opiniach pisemnych, jak i ustnych biegłego sądowego P. J., co całkowicie przemawiało za ich wiarygodnością.

Odwołując się do przedstawionej argumentacji, Sąd uznał zeznania A. K. za wiarygodne i jako takie stanowiące przydatny materiał dowodowy dla poczynienia ustaleń faktycznych istotnych z punktu widzenia stawianego oskarżonemu zarzutu. Zeznania te cechowały się konsekwencją, znalazły potwierdzenie w dokumentach, zeznaniach świadków, były zgodne z zasadami racjonalnego myślenia i doświadczenia życiowego i łącznie tworzyły spójną i logiczną całość.

Oceny takiej, zdaniem Sądu, nie mogą zmienić zeznania świadka odnoszące się do okoliczności transakcji pomiędzy (...) H. C., a (...) sp. z o.o., w których A. K. działał w imieniu obu tych podmiotów, a z których wprost wynika, a co dodatkowo potwierdzone zostało dokumentami źródłowymi w postaci faktur VAT, że (...) sp. z o.o. nabywała od (...) H. C. mienie w cenie znacząco niższej, aniżeli je sprzedawała podmiotom trzecim, w krótkim czasie po ich nabyciu. Takie działania nasuwają uzasadnione wątpliwości, co do prawidłowości działań A. K., a wręcz mogą być rozpatrywane pod kątem działania na szkodę (...) H. C., przy czym w ocenie Sądu nie dało to podstaw do podważenia wiarygodności zeznań świadka w pozostałym zakresie.

zeznania świadka R. P.

Świadek w sposób bardzo dokładny i szczegółowy opisał przebieg współpracy z W. K., wskazując przy tym na szczegóły dotyczące zakresu świadczonych usług, terminowości ich opłacania, a także kroków podjętych w związku z brakiem płatności ze strony spółki (...), nadto podał przyczyny i okoliczności nawiązania współpracy z M. Z. (2), a także okoliczności pozyskania informacji o wywiezieniu z terenu fabryki odkuwek wałów. Zeznania świadka dotyczyły również zachowania oskarżonego w stosunku do jego osoby (dzwonienie, pisanie wiadomości SMS o treściach obraźliwych, zawierających groźby), na dowód czego załączył wydruki korespondencji z M. M. (1). Zeznania złożone przez R. P. były rzeczowe, konsekwentne, stanowiły spójną i logiczną całość, ponadto niemal całkowicie korespondowały z zeznaniami M. Z. (1), W. K. i M. F. – jedyne rozbieżności dotyczą tego, czy M. Z. (2) już w trakcie rozmowy z R. P. w dniu 19 sierpnia 2022r. mówił mu o groźbach ze strony oskarżonego – bowiem R. P. wskazał, że tak było, podczas gdy M. Z. (2) temu całkowicie zaprzeczył. Niemniej jednak, okoliczność ta pozostaje bez wpływu na poczynienie ustaleń faktycznych istotnych z punktu widzenia stawianego oskarżonemu zarzutu, dlatego też Sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować wiarygodność omawianego dowodu i w konsekwencji uznał go za całkowicie przydatny.

zeznania świadka M. Z. (2)

Świadek opisał okoliczności nawiązania współpracy z R. P., jej zakres, a nadto w sposób szczegółowy przedstawił okoliczności, w jakich dowiedział się o wywiezieniu odkuwek wałów z terenu rozbiórki, które to zeznania w pełni korespondowały z zeznaniami R. P., D. R., W. K. i A. K. i łącznie tworzyły spójną i logiczną całość. Dodatkowo, zeznania M. Z. (2), który był uczniem i praktykantem w fabryce H. C. w P., w związku z czym posiadał stosowną wiedzę praktyczną, okazały się wysoce wartościowym materiałem dowodowym w kontekście identyfikacji rodzaju wywiezionych z tereny fabryki elementów i możliwości ich wykorzystania w procesie produkcji. Wprawdzie początkowo świadek zeznał, że widoczne na zdjęciu okazanym mu w 2022r. przez D. R. elementy to były wały, jednakże po okazaniu fotografii na k. 8-11 i k. 56 akt, podał, iż są to odkuwki wałów, jednocześnie wskazał, że wcześniej oglądane zdjęcie było niewyraźne, co mogło spowodować niewłaściwe rozpoznanie widocznych na nim elementów. Świadek zeznał również, że odkuwki wałów przed obrobieniem mają długi „termin ważności”, przy czym wskazał, że dla osoby, która nie jest zaznajomiona z maszynami, silnikami oraz ich elementami – jako, że są one pokryte rdzą – mogą być uznawane za złom, choć stanowią pełnowartościowy produkt. Zeznania tej części znalazły potwierdzenie w zeznaniach A. K., a także wyjaśnieniach M. M. (1) (w części w jakiej wskazywał – jakkolwiek błędnie – na wartość złomową odkuwek wałów), a przede wszystkim w opinii biegłego sądowego P. J. i jako takie Sąd uznał je za bezsporne.

Podkreślić należy, że M. Z. (2) składał zeznania w sposób jasny, konkretny, spontaniczny, a ich treść stanowi logiczną całość, dlatego Sąd ocenił ten dowód jako wartościowy i wiarygodny.

Jak już wyżej wskazano, wprawdzie M. Z. (2) zaprzeczył, aby oskarżony kierował groźby wobec niego w okresie poprzedzającym świadczenie przez niego usług na rzecz R. P., a zatem nie mógł go o tym informować, przy czym okoliczność ta była drugorzędna dla ustalenia sprawstwa M. M. (1) w niniejszej sprawie i jako taka nie mogła w żaden sposób wpłynąć na ocenę wiarygodności zeznań świadka w pozostałym zakresie.

zeznania świadka W. K.

Sąd w pełnym zakresie dał wiarę świadkowi W. K., który, jako osoba reprezentująca spółkę (...), negocjował warunki umowy prac rozbiórkowych, zawierał ją, a tym samym znał szczegóły współpracy z podwykonawcą oraz jej przebieg. Z zeznań W. K. ewidentnie wynika, że własność wykonawcy robót rozbiórkowych stanowiły tylko i wyłącznie materiały (głównie gruz i złom) pochodzące z burzenia obiektów budowlanych, nie zaś produkty czy półprodukty służące do produkcji maszyn – stanowiące własność I (...) sp. z o.o. Dodatkowo świadek wskazał, w jaki sposób dowiedział się o działaniu M. M. (1) oraz komu tę informację przekazał, co w pełni koresponduje z zeznaniami A. K. i R. P.. Zeznania świadka były rzeczowe, konsekwentne, znalazły potwierdzenie w pozostałym osobowym materiale dowodowym i łącznie tworzyły spójną i logiczną całość i jako takie stanowiły podstawę ustaleń faktycznych.

zeznania świadków B. R.

D. R.

Świadkowie opisali zasady współpracy z G., na rzecz której świadczyli usługi transportowe, wskazali na N. P. i M. M. (1) jako osoby, z którymi uzgadniali szczegóły dotyczące transportów, opisali okoliczności zlecenia przez oskarżonego transportu w dniu 11 czerwca 2022r., wskazali powody, dla których domagali się płatności gotówkowej za wykonaną usługę (zaległości w płatnościach ze strony G.), przyczyny niewystawienia faktury dokumentującej jej wykonanie, a także potwierdzili dokonanie za nią płatności przez osobę trzecią na rachunek bankowy B. R.. Zeznania świadków były rzeczowe, konsekwentne, wzajemnie ze sobą korespondowały i uzupełniały się, znalazły potwierdzenie w dokumentacji zdjęciowej, zeznaniach świadka M. S., częściowo również wyjaśnieniach oskarżonego i jako takie tworzyły spójną i logiczną całość.

zeznania świadka M. S.

Świadek potwierdził fakt wynajmowania M. M. pokoju, jak również wyrażenia zgody na składowanie przez M. M. (1) na należącej do niego nieruchomości odkuwek wałów, które znajdowały się tam do sierpnia 2022r. Zeznania te były rzeczowe, znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadka D. R., dokumentacji fotograficznej i jako takie należało uznać je za wiarygodne.

zeznania świadków M. F.

G. Ł.

Świadkowie nadzorowali prace rozbiórkowe na terenie (...) H. C., a także kontrolowali sprzedaż materiałów i mienia pochodzącego z rozbiórki. Ich zeznania pozwoliły na ustalenie realiów, jakie panowały na terenie fabryki (wielu podwykonawców i nieustalonych osób, dokonywanie transakcji głównie w formie gotówkowej, wystawianie faktur i dokumentów rozliczeniowych niejednokrotnie po dokonanej sprzedaży, często zbiorczo za kilka transakcji). Świadkowie opisali również zakres i warunki współpracy prowadzonej z M. M. (1) oraz wskazali, że nie odbiegała ona w żaden sposób od tej prowadzonej z innymi podmiotami, w tym również w zakresie sprzedaży niedokumentowanej za gotówkę. W powyższym zakresie zeznania świadków były rzeczowe, konsekwentne, wzajemnie ze sobą korespondowały i uzupełniały się, znalazły potwierdzenie w zeznaniach W. K. i R. P., co pozwalało nadać im przymiot wiarygodności, a w konsekwencji uznać je za przydatne dla poczynienia ustaleń faktywnych w sprawie.

zeznania świadka N. P.

Zeznania świadka potwierdziły fakt nienależytego monitorowania i kontrolowania terenu fabryki, na którym – jak wskazała – dochodziło do kradzieży zarówno materiałów pochodzących z rozbiórki, jak i mienia stanowiącego własność (...) H. C., a także konfliktów między pośrednikami i podwykonawcami zaangażowanymi w prace rozbiórkowe. Zeznania N. P. w powyższym zakresie były rzeczowe, konsekwentne, co więcej nie miała ona racjonalnych powodów i interesu w tym, by narażając się na odpowiedzialność karną składać fałszywe zeznania, które dotyczyły okoliczności dla niej nieistotnych w świetle toczącego się postępowania, a które również nie miały realnego wpływu na sytuację procesową M. M. (1), którą jako jego konkubina, co do zasady mogła próbować kreować w korzystny dla niego sposób.

Świadek wskazała również na rolę oskarżonego w prowadzonych na terenie fabryki pracach rozbiórkowych (pośrednictwo między kupcami materiałów rozbiórkowych, a G.), która to okoliczność pośrednio wynika również z zeznań M. F. i G. Ł., a także wyjaśnień samego oskarżonego, a co czyniło powyższą relację całkowicie wiarygodną.

Odnośnie samego zdarzenia będącego przedmiotem niniejszego postępowania N. P. wskazała, że nie posiadała jakiejkolwiek wiedzy, przy czym mając na uwadze, że wywóz odkuwek wałów miał miejsce w sobotę tj. w dniu dla niej wolnym od pracy, a także wobec braku jakichkolwiek dowodów przeciwnych, brak było podstaw do podważania prawdziwości tych twierdzeń, nawet jeśli zważyć, iż była ona konkubiną M. M. (1).

opinia główna i opinie uzupełniające biegłego P. J.

W opinii z dnia 20.02.2023r. biegły ustalił wartość rynkową 14 wałów korbowych, ze wskazaniem ich rodzajów i cen jednostkowych oraz ich łączną, aktualną wartość rynkową na poziomie 1.030.000 zł netto, 1.266.900 zł brutto, a która to wartość przyjęta została w akcie oskarżenia jako wartość skradzionego mienia.

W opinii uzupełniającej, sporządzonej w dniu 20 października 2023r. na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 9 lipca 2023r., biegły sądowy P. J. ustosunkował się do zarzutów obrońcy oskarżonego, zawartych w piśmie z dnia 14 kwietnia 2023r., a także ustalił wartość złomową wycenianych wałów korbowych na dzień 11 czerwca 2022r. na kwotę 58.832,20 zł netto, 72.363,61 zł brutto.

Z opinii wynika również, że zaawansowana korozja, którą były pokryte odkuwki wałów będące przedmiotem niniejszego postępowania, nie świadczy o ich złym stanie, zwłaszcza, że odkuwki wałów korbowych, jak i innych elementów od zawsze były składowane na placu fabryki (...), ponadto same odkuwki posiadają konstrukcyjnie bezpieczny naddatek materiału, który w ostatecznym procesie jest usuwany.

Biegły P. J. na rozprawie w dniu 12 marca 2024 r. złożył wyczerpującą ustną opinię uzupełniającą, odpowiadając na pytania Sądu, obrońcy oskarżonego oraz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, a także podtrzymał złożone opinie pisemne.

W pierwszej kolejności odniósł się do kwestii wymogów składowania odkuwek wałów, jednocześnie ze względu na doświadczenie zawodowe opisał sposób ich przechowywania w (...) H. C., podał, że skradzione odkuwki z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością były wykonane ze stali, ponieważ w (...) H. C. rzadko zdarzały się elementy wykonane z żeliwa – na co zresztą wskazywał również w toku postępowania przygotowawczego A. K.. Biegły zobrazował także rynek branży stoczniowej – z ustnej opinii ewidentnie wynika, że w ostatnich latach znacznie spadł popyt na części i elementy do maszyn tego rodzaju, co właśnie mogło wpłynąć na brak zainteresowania zakupem odkuwek wałów, natomiast co do transakcji między (...) H. C., a podmiotem ze Stanów Zjednoczonych – wskazał, że na podstawie faktury dokumentującej tę transakcję (k. 99 akt), nie można jednoznacznie stwierdzić, czy jej przedmiotem były wały korbowe czy odkuwki wałów. Dodatkowo, odnośnie dokumentu złożonego przez obrońcę oskarżonego, tj. oferty sprzedaży wałów – P. J. wskazał, że owa oferta odnosi się do sprzedaży wału używanego, a nie samej odkuwki. Opinia biegłego potwierdziła zatem wskazywane przez A. K. przesłanki skutkujące podjęciem decyzji o zaprzestaniu produkcji i postawienia Spółki w stan likwidacji, ponadto pozwoliła na wyjaśnienie wszelkich wątpliwości co do wartości odkuwek wałów będących przedmiotem opiniowania – w cenie ich zakupu, w wartości rynkowej i wartości złomowej. W końcu, co istotne – po okazaniu fotografii na k. 58 akt, biegły podał, że znajduje się na niej 11 lub 12 wałów – nie był bowiem w stanie podać dokładnej liczby bez dokładnych pomiarów lub numeru seryjnego, a co stanowiło istotną informację dla poczynienia ustaleń faktycznych w kontekście oceny zasadności zarzutu stawianego M. M. (1).

W piśmie z dn. 16.07.2024r. biegły wskazał, z jakimi podmiotami kontaktował się w celu ustalenia wartości odkuwek wałów korbowych na użytek sporządzenia opinii głównej w dnia 20.02.2023r. oraz uzasadnił pozyskiwanie takich, a nie innych źródeł pozyskania danych cenowych.

Na rozprawie w dniu 28.08.2024r. biegły złożył kolejną opinię ustną, odpowiadając szczegółowo na pytania Sądu, obrońcy oskarżonego i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Biegły doprecyzował wówczas, przy uwzględnieniu jakiej masy i jakiego składu odkuwek wałów ustalił ich wartość oraz podał ich wartość według innych właściwości. Podkreślić należy, iż biegły dysponował dokumentacją tylko co do wałów (...), (...) i (...), zatem tylko co do tych odkuwek był w stanie podać ich wartość w odniesieniu do różnych właściwości, ponadto podkreślił, że dane zawarte w certyfikatach nie wpływają na dokonaną przez niego wycenę, z wyjątkiem wartości złomowej. Biegły uzasadnił także, w jaki sposób pozyskiwał dane celem dokonania wyceny odkuwek oraz wskazał na utrudnienia w ich uzyskiwaniu – podmioty zajmujące się naprawą i remontem silników okrętowych i agregatowych niechętnie bowiem udzielały takich informacji.

Finalnie, w opinii pisemnej uzupełniającej nr 2 z dnia 07.02.2025r. biegły ustosunkował się przedłożonej przez obrońcę opinii prywatnej z dnia 28.10.2024r. sporządzonej przez mgr inż. M. A. (1).

W odniesieniu do wszystkich wydanych przez biegłego sądowego P. J. opinii, Sąd pragnie wskazać, że stanowią one w pełni wiarygodny materiał dowodowy, zaś zawarte w nich wywody i wnioski są logiczne, ponadto zostały sporządzone z ogromną starannością, skrupulatnością i rzetelnością. Wskazać należy również, że biegły dysponował nie tylko odpowiednią i to ponadstandardową wiedzą fachową (specjalizacja w zakresie budowy silników spalinowych, w tym dużych pojemności tj. agregatowych i okrętowych), lecz także ponadprzeciętnym doświadczeniem zawodowym (był pracownikiem spółki wchodzącej w skład grupy H. (...) S.A., a z racji zajmowanych stanowisk odpowiadał za zabezpieczenie, transport, przeładunek odkuwek wałów), co miało wprost przełożenie na formułowane w opiniach wnioski. W odniesieniu do wszystkich zarzutów ze strony obrońcy oskarżonego, są one w ocenie Sądu całkowicie chybione i stanowią w rzeczywistości polemikę zmierzającą jedynie do wykazania braku kompetencji biegłego, podważenia wywodów i wniosków sporządzonych opinii, w szczególności w zakresie ustalenia wartości rynkowej odkuwek wałów będących przedmiotem opiniowania, co w rezultacie miało zmierzać do podważenia zasadności stawianego oskarżonemu zarzutu odnośnie kradzieży mienia znacznej wartości. Dodać należy, iż wszelkie zarzuty biegły oddalał w opiniach uzupełniających (w szczególności opinii uzupełniającej numer 2), wyczerpująco uzasadniając swoje stanowisko, stosowaną metodologię oraz wskazując źródła informacji, które posłużyły mu do sformułowania wniosków. W konsekwencji, Sąd ocenił wszystkie opinie sporządzone przez biegłego P. J. jako w pełni wiarygodne i w pełni przydatne dla poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie istotnych z punktu widzenia stawianego M. M. (1) zarzutu.

Dla takiej oceny przedmiotowych opinii nie miało jakiegokolwiek znaczenia, iż finalnie przyjęta została przez Sąd wartość skradzionych odkuwek wałów inna niż wskazywana przez biegłego ich wartość rynkowa, co nie wynikało z zakwestionowania prawidłowości dokonanego przez biegłego oszacowania, lecz poczynionych przez Sąd – zgodnie z regułą in dubio pro reo – ustaleń faktycznych, przy czym kwestia ta omówiona zostanie w dalszej części rozważań.

dokument zatytułowany „Opinia Fundacji (...) ds. Wycen, Doradztwa i Mediacji w Biznesie” z dn. 28.10.2004r. z załącznikami

Choć wskazany dowód nie stanowił podstawy ustaleń faktycznych w sprawie, to jednak jako mający podważać wiarygodność i przydatność opinii biegłego sądowego P. J., a w szczególności – tej z dnia 20.02.2023r. w pełni zasługują na omówienie.

Na wstępie Sąd Okręgowy pragnie podkreślić, iż dokument autorstwa mgr. inż. M. A. (2) – licencjonowanego rzeczoznawcy Fundacji (...), zatytułowany „Opinia (…)”, załączony do pisma z dnia 5 listopada 2024 r. przez obrońcę oskarżonego, nie może stanowić opinii, albowiem, zgodnie z przepisem art. 194 k.p.k., taki dowód może zostać dopuszczony w drodze postanowienia wydanego przez organ procesowy, co nie miało miejsca w przypadku tegoż dowodu i tym samym – owa opinia prywatna nie może stanowić dowodu w rozumieniu art. 193 k.p.k. Niemniej jednak, ów załącznik został ujawniony przez Sąd Okręgowy bez odczytywania w toku rozprawy przeprowadzonej w dniu 10 października 2025 r., a zatem może zostać uznany jako dokument służący weryfikacji opinii biegłego sądowego P. J..

Przechodząc do samej treści owego dokumentu, wskazać należy, iż stanowi w rzeczywistości negatywną ocenę poprawności metodologicznej wyceny dokonanej przez biegłego P. J. z uwagi na popełnione błędy metodologiczne. Dokument ten nie doprowadził Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę do zakwestionowania wniosków wyprowadzonych przez biegłego sądowego P. J., albowiem tzw. metaopinia kwestionuje metodologię przyjętą przez biegłego sądowego, nie natomiast wnioski wyprowadzone przez niego. Podkreślić przy tym należy, iż w opracowaniu odnoszono się do opinii biegłego sądowego w sposób fragmentaryczny, nie całościowy, ponadto oceniano ją na podstawie standardów Fundacji (...), tymczasem w postanowieniu asesora Prokuratury Rejonowej P. w P. z dnia 25 listopada 2022r., na podstawie którego wydano opinię z dnia 20 lutego 2023 r., organ procesowy nie wskazał, aby miała zostać sporządzona w oparciu o konkretne standardy, a w szczególności standardy Fundacji (...). Przypomnieć w tym miejscu należy, iż w postanowieniu o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego wskazuje się zakres i przedmiot ekspertyzy, nie zaś metodę jej przeprowadzenia. Choć tak restrykcyjne podejście nie może całkowicie wyłączać w tym zakresie kompetencji organów procesowych, to jednak nie należy zapominać o tym, że to właśnie biegły posiada wiedzę specjalną, a zatem nie jest on związany koniecznością dokonania badań wedle wskazać organu procesowego, niemniej jednak w takiej sytuacji winien wskazać powody, dla których rezygnował z określonej metody badawczej (zob. M. Kurowski [w:] Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, red. D. Świecki, LEX/el. 2025, art. 194).

W konsekwencji zatem, nie ulega wątpliwości, iż biegły nie opierał się w formułowanych wnioskach na standardach autorstwa Fundacji (...), albowiem – po pierwsze, nie miał takiego polecenia ze strony organu ścigania, ani też sam nie powoływał się na nie w żadnym fragmencie opinii z dnia 20 lutego 2023 r., zaś zaczerpnięcie definicji „wartości rynkowej” ze słownika terminologicznego wyceny maszyn i urządzeń wydawnictwa (...) absolutnie nie przesądza o posiłkowaniu się tymi standardami.

Kontynuując, równie nietrafnym wnioskiem zawartym w metaopinii jest kwestia nazewnictwa opinii sporządzonej przez biegłego sądowego P. J.. Po raz kolejny Sąd Okręgowy pragnie podkreślić, że opinia wydana w dniu 20 lutego 2023 r. została opracowana na polecenie organu ścigania zawarte w postanowieniu z dnia 25 listopada 2022 r. i tym samym – w świetle przepisów art. 193 k.p.k. i następne – niewątpliwie stanowi opinię. Kwestia ta, jest tak oczywista, że nie wymaga dalszych rozważań.

Co równie istotne – Fundacja (...) podnosiła, że odnalazła 21 podmiotów z branży silników okrętowych, natomiast w samym opracowaniu podała szczegółowe dane zaledwie kilku, zatem podnoszone w tej kwestii zarzuty pod adresem P. J. są chybione i niczym niepoparte. Ponadto, celem zweryfikowania twierdzeń podnoszonych przez mgr. inż. M. A. (2), Sąd Okręgowy zwrócił się do tych podmiotów o podanie szacunkowych cen dla poniższych wałów dedykowanych do silników M. i S. oraz otrzymał informacje, że nie są w stanie takowych podać bądź nie mają tego rodzaju produktów w ofercie, co jednoznacznie przesądza o tym, że wnioski zawarte w dokumencie złożonym przez obrońcę M. M. (1) są gołosłowne i niczym niepoparte. Dodać należy, iż w toku całego postępowania biegły sądowy P. J. kilkukrotnie wykazywał, w jaki sposób pozyskiwał dane, na podstawie których sformułował opinię z dnia 20 lutego 2023r. (również dołączył dokumentację zawierającej korespondencję z tym podmiotem), wskazywał na trudności w uzyskaniu potrzebnych danych z rynku, ponadto skrupulatnie uzasadnił, w jaki sposób czynił ustalenia z pozostałymi podmiotami. Podawane przez biegłego informacje zostały dodatkowo zweryfikowane przez Sąd, któremu również nie udało się pozyskać większej ilości informacji od podmiotów zewnętrznych, w szczególności tych na które wskazano w tzw. metaopinii.

Dodatkowo, omawiany dokument został doręczony biegłemu P. J. celem ustosunkowania się, co nastąpiło w sposób wysoce szczegółowy, skrupulatny i wyczerpujący w opinii uzupełniającej numer 2 z dnia 07.02.2025r., zaś Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania zawartych w niej wywodów i wniosków.

Reasumując, w ocenie Sądu przedłożony przez obrońcę dokument prywatny, w żaden sposób nie mógł stanowić impulsu do poddania w wątpliwość rzetelności i wiarygodności opinii sporządzonych w niniejszej sprawie przez biegłego P. J. i stanowił jedynie nieudolną próbę wykazania braku kompetencji biegłego. Jednocześnie co znamienne zawierał on jedynie wskazanie błędów tzw. nieodwracalnych, skutkujących nieprawidłowym oszacowaniem przez biegłego wartości rynkowej odkuwek wałów, na próżno jednakże było w nim szukać oszacowania dokonanego przez autora tego dokumentu zgodnie z przedstawioną przez niego poprawną metodologią.

dokumenty

Podstawą ustaleń faktycznych Sąd uczynił także zebrane w sprawie, a ujawnione na rozprawie w trybie art. 393 § 1 – 3 k.p.k. i art. 394 § 2 k.p.k. i art. 405 k.p.k. dokumenty. Sąd uznał je za wiarygodny materiał dowodowy, albowiem żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności, ani prawdziwości informacji w nich zawartych, a i Sąd nie znalazł jakichkolwiek podstaw, by zakwestionować je z urzędu.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

wyjaśnienia oskarżonego M. M. (1)

Oskarżony w toku całego postępowania konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jednocześnie złożył wyjaśnienia przedstawiając w nich własną wersję zdarzeń.

I tak, w toku postępowania przygotowawczego podczas pierwszego przesłuchania wyjaśnił, że zakupił sześć sztuk wałów w cenie złomu (1,20 zł za kilogram), natomiast po okazaniu k. 58 wskazał, że mógł zakupić ich więcej, nawet tyle, co na okazanej fotografii, zaś sprzedaż została potwierdzona dokumentami wystawionymi przez G. Ł., które zobowiązał się przedłożyć, a co ostatecznie nie nastąpiło. Dalej wyjaśnił również, że złożenie przez A. K. zawiadomienia o dokonaniu przez niego kradzieży odkuwek wałów związane było z obawą ujawnienia przez oskarżonego dokonywanych przez A. K. „przekrętów” oraz zawiadomienia przez niego instytucji zajmujących się ochroną środowiska. W kolejnych wyjaśnieniach złożonych w śledztwie oskarżony nie podtrzymywał w przeważającej części wcześniejszych wyjaśnień, tłumacząc, że wyjaśniał pod wpływem stresu związanego z perspektywą zastosowania wobec niego tymczasowego aresztowania, zaś w ostatnich wyjaśnieniach odmówił złożenia wyjaśnień. Przed Sądem oskarżony wskazywał, że na terenie (...) kupował złom zarówno od G., jak i (...) oraz jej pracowników m. in. mężczyzny o pseudonimie (...), którym A. K. zezwolił na sprzedaż złomu, z uwagi naniskie zarobki, wszystkie płatności były gotówkowe, zaś sprzedaż nie była w żaden sposób dokumentowana. Odnośnie nabycia odkuwek wałów wyjaśnił, że nabył je od (...), przy czym nie potrafił wskazać osoby, z którą przeprowadził transakcję, a także komu przekazał pieniądze.

Analiza powyższych wyjaśnień już na pierwszy rzut oka wskazuje na ich niekonsekwencję, wewnętrzne sprzeczności, a często wręcz brak logiki, a co w ocenie Sądu świadczy o ich instrumentalnym charakterze.

W pierwszej kolejności odnieść się trzeba do tłumaczeń oskarżonego dotyczących zmiany jego postawy procesowej po złożeniu pierwszych wyjaśnień w śledztwie, które miał złożyć pod wpływem stresu, a których treść na późniejszym etapie postępowania zanegował. Wskazać należy w pierwszej kolejności, że wyjaśnienia te w części odnoszącej się do podejmowanej przez oskarżonego działalności na terenie fabryki (...), dokonywania transakcji „na twarz”, samego faktu wywiezienia z tereny fabryki (...) odkuwek wałów, ich ilości, miejsca składowania, dokonania płatności za transport korespondowały z zeznaniami świadków, znalazły potwierdzenie w dokumentacji zdjęciowej, potwierdzeniu przelewu, a co za tym idzie rzekomy stres nie wpływał na ich wiarygodność. Po drugie, wyjaśnienia te oskarżony składał w obecności swojego obrońcy, a co za tym idzie wykluczyć należy, by w jakichkolwiek sposób wpływano na ich treść, a wręcz przeciwnie należy twierdzić, że były one swobodną wypowiedzią, która niewątpliwie skonsultowana została z obrońcą.

Oceniając dalej wiarygodność wyjaśnień oskarżonego wskazać należy, że konsekwentnie wskazywał na zakup odkuwek wałów w cenie złomu tj. 1,2 zł/kg. Powyższe należy zestawić z jego dalszymi wyjaśnieniami, z których wynikało, że płatność każdorazowo następowała gotówką, a co prowadzi do wniosku, że cena sprzedaży wynosiłaby około 39.000 zł (32594 kg x 1,2 zł = 39.112,80 zł). Jednocześnie oskarżony wskazał, że płatność za transport odkuwek wałów została zrealizowana przez podmiot, z którym współpracował, albowiem nie miał pieniędzy na dokonanie zapłaty. Powyższe zdaniem Sądu wprost prowadzi do wniosku, że M. M. (1) faktycznie nie miał środków, za które mógłby dokonać zakupu odkuwek, nawet w cenie złomowej, a co w sposób radykalny podważa prawdziwość jego twierdzeń w tym zakresie.

Oskarżony wskazywał również na złożenie zawiadomienia o kradzieży przez A. K. motywowanej jego obawą ujawnienia nieprawidłowości mających miejsce na terenie fabryki (...), a czemu przeczą ustalone w niniejszej sprawie okoliczności jej ujawnienia i powzięcia o niej informacji przez zawiadamiającego, na które to okoliczności spójnie wskazywali świadkowie D. R., M. Z. (2), R. P., W. K. i A. K., przy czym wykluczyć należało zmowę w tym zakresie, która nie jest możliwa w przypadku niepowiązanych ze sobą i nie zaangażowanych w przedmiot procesu świadków.

M. M. (1) wskazywał alternatywnie, że odkuwki wałów nabył od (...), bądź też jej pracowników, którym jak należy domniemywać A. K. miał zezwolić na sprzedaż złomu stanowiącego mienie spółki. Kwestia ta szczegółowo omówiona została w części dotyczącej oceny wiarygodności zeznań A. K., a przywołana tam argumentacja pozostaje w pełni aktualna. W tym miejscu jedynie po raz kolejny wskazać należy, że twierdzenia oskarżonego odnoszące się do możliwości pozaewidencyjnej sprzedaży mienia – w tym odkuwek wałów przez (...) H. C., a tym bardziej przyzwolenie A. K. na takie samowolne działania pracowników, które co oczywiste generowałyby wymierne straty finansowe dla Spółki ocenić należało jako całkowicie sprzeczne z zasadami racjonalnego myślenia, a w konsekwencji niewiarygodne. Takie stanowisko wzmacniają zeznania świadków W. K., G. Ł., M. F., którzy jednogłośnie wskazali, że na terenie prac rozbiórkowych panowały jasne zasady, w myśl których mienie należące do (...) H. C. mogło być sprzedawane tylko i wyłącznie przez tę spółkę, za zgodą i wiedzą A. K.. Co więcej, trudno sobie nawet hipotetycznie wyobrazić, by A. K. zezwolił pracownikom na sprzedaż odkuwek w ramach – jak to wskazywał oskarżony – rekompensaty za niskie zarobki, w sytuacji gdy miał pełną świadomość, co do ich wartości, a które to działanie byłoby jawnym działaniem na szkodę spółki, za które ponosiłby odpowiedzialność. Znamienne jest przy tym, że oskarżony nigdy nie wskazał by to z A. K. – jako osobą decyzyjną i upoważnioną do działania w imieniu Spółki – przeprowadził transakcję zakupu odkuwek wałów będących przedmiotem postępowania, a wskazywał na niemożliwych do zidentyfikowania pracowników, nie potrafił wskazać komu rzekomo przekazał pieniądze w niebagatelnej kwocie co najmniej 39.000 zł, a co wprost podważa jeszcze w większym zakresie wiarygodność jego twierdzeń. W ocenie Sądu taka narracja miała z jednej strony uchronić oskarżonego przed koniecznością bezpośredniej konfrontacji jego wyjaśnień z zeznaniami A. K., w których ten kategorycznie zaprzeczał faktowi sprzedaży odkuwek wałów oskarżonemu, z drugiej miała wskazywać na działanie w przeświadczeniu legalności dokonanego zakupu, co z kolei miało podważać zasadność stawianego mu zarzutu.

Reasumując, w ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego w omówionym zakresie stanowiły przyjętą na użytek niniejszego postępowania linię obrony, która dodatkowo była przez niego modyfikowana w toku postępowania, co dodatkowo uwidaczniało nieszczerość jego twierdzeń. Wyjaśnienia te zmierzały do podważenia zasadności stawianych M. M. (1) zarzutów, a w konsekwencji stanowiły nieudolną próbę uniknięcia przez niego odpowiedzialności karnej.

zeznania świadków M. F.

G. Ł.

Jako niewiarygodne Sąd ocenił zeznania świadków w zakresie, w jakim wskazywali, że w przypadku kradzieży mienia stanowiącego własność (...) H. C., G. Ł. zgłosił ten fakt A. K., który miał powiedzieć, że zezwolił na to pracownikom, albowiem cyt. „dostają i tak niskie pensje”. Twierdzenia te pozostawały w sprzeczności z zeznaniami A. K., który całkowicie zaprzeczył tej okoliczności, precyzując, że nie było zezwolenia na takie transakcje (oprócz zakupu przez pracowników drobnych elementów, typu kable, meble). Co istotne, świadkowie z jednej strony składali zeznania tej treści, z drugiej nie mieli nawet wiedzy, co dokładnie miało być przedmiotem nielegalnej sprzedaży, a co czyniło ich relację mało wiarygodną. Jednocześnie, w oparciu o przedstawioną wcześniej argumentację, należało wykluczyć, by hipotetyczne przyzwolenie na sprzedaż przez pracowników mienia należącego do (...) H. C. obejmować mogło odkuwki wałów, które stanowiły jedne z najbardziej wartościowych ruchomości, a co sprawia, że ich zeznania w powyższym zakresie nie mogły mieć jakiegokolwiek znaczenia dla odpowiedzialności M. M. (1) za zarzucany mu czyn.

Ponadto, Sąd nie dał wiary M. F. w zakresie, w jakim wskazywał, że teren rozbiórki był należycie monitorowany, zwłaszcza w zakresie kontroli wywożonego mienia. Świadek – jako osoba odpowiedzialna z ramienia (...) za nadzór nad prawidłowym przeprowadzeniem robót rozbiórkowych niewątpliwie miał interes w potwierdzeniu tej okoliczności, jednakże twierdzenia te pozostają w jawnej sprzeczności z zeznaniami A. K., jak również świadka N. P., która jako pracownik G. była odpowiedzialna za ważenie wywożonych materiałów, a która wprost wskazała, że kontrola taka odbywała się wyłącznie w dni powszednie w godzinach jej pracy, co więcej potwierdziła fakt dokonywania kradzieży na obiekcie.

zeznania świadków K. W. J. N.

Świadkowie wprawdzie potwierdzili, że z rachunku bankowego prowadzonego na rzecz przedsiębiorstwa PHU (...), został w dniu 21 czerwca 2022r. wykonany przelew na kwotę 5.000 zł na rachunek prywatny, jednakże okoliczność ta jest bezsporna, zaś świadkowie nie byli w stanie podać powodów wykonania takiego przelewu środków oraz zaprzeczyli, aby zakupili kiedykolwiek wały od silników trakcyjnych. W konsekwencji, Sąd ocenił zeznania świadków jako nieprzydatne przy ustalaniu stanu faktycznego niniejszej sprawy.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1.

M. M. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z art. 278§1 k.k. odpowiedzialności karnej podlega ten kto, zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą, natomiast art. 294§1 k.k. tworzy kwalifikowany typ przestępstw wymienionych w tym przepisie, jeśli czynność wykonawcza odnosi się do mienia znacznej wartości, tj. zgodnie z art. 115§5 k.k., mienia o wartości przekraczającej 200.000 zł.

Przedmiotem ochrony są własność i posiadanie rzeczy, natomiast przedmiotem czynności wykonawczej tego przestępstwa jest cudza rzecz ruchoma, to jest taka, która ma właściciela – innego niż sprawcę (sprawca nie może nawet współwłaścicielem takiej rzeczy). Czynność wykonawcza kradzieży polega na zaborze – to jest wyjęciu rzeczy spod władztwa właściciela lub posiadacza i przejęciu we władztwo sprawcy; zabór dokonany jest bezprawnie, tj. bez zgody właściciela lub posiadacza rzeczy; w przeciwnym wypadku, znamiona zaboru rzeczy nie zostają zrealizowane. Omawianego czynu można dopuścić się tylko przez działanie, zaś jego dokonanie odbywa się w chwili zawładnięcia przez sprawcę cudzą rzeczą w zamiarze jej przywłaszczenia, postąpienia jak właściciel.

W świetle powyższych rozważań, Sąd Okręgowy przyjął, że M. M. (1) dopuścił się czynu zabronionego polegającego na tym, że w dniu 11 czerwca 2022 roku w P. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia znacznej wartości w postaci 11 sztuk odkuwek wałów, tj. 2 sztuk typu (...)30, 1 sztuki typu (...)32, 3 sztuk typu (...)32, 4 sztuk typu (...)32, 1 sztuki typu (...) o łącznej wartości co najmniej 410.429,53 zł, czym działał na szkodę I (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P., tj. przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego w sposób ewidentny wynika, że doszło do zmiany właściciela odkuwek wałów z placu rozbiórki, bez zgody i wiedzy tego pierwotnego – stał się nim M. M. (1).

Kwestią sporną w niniejszej sprawie było to, w jakich okolicznościach do tego doszło oraz czy zachowanie oskarżonego nosiło znamiona przestępstwa. Oskarżony w toku niniejszego postępowania podnosił bowiem, iż dokonał zakupu nieustalonej ilości odkuwek wałów od nieustalonego pracownika (...) H. C.. Prezentowana przez niego wersja wydarzeń nie znalazła uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym; z ustalonego stanu faktycznego wynika bowiem, iż A. K. nie dawał przyzwolenia pracownikom (...) H. C. na sprzedaż mienia (maszyn oraz ich elementów, półproduktów) Spółki – zakaz ten nie dotyczył jedynie drobnych elementów, tj. m.in. kabli czy mebli. Również z umowy z dnia 7 kwietnia 2020r. zawartej między spółkami (...), a (...) H. C. wynikało, że wykonawca umowy, a tym samym – podwykonawcy, mogą rozporządzać tylko i wyłącznie mieniem pochodzącym z rozbiórki, nie zaś środkami trwałymi czy towarem należącym do (...). (...) sp. z o.o. Podkreślić w tym miejscu należy, iż był to fakt powszechnie znany osobom wykonującym prace rozbiórkowe – w tym M. M. (1) – na co jasno wskazywali świadkowie W. K., M. F. i G. Ł..

Jednocześnie wskazać należy, że z poczynionych ustaleń faktycznych wynika, iż na nieruchomości przy ul. 28 czerwca 1956r. w P. przebywało bardzo dużo osób: pracownicy G., podwykonawcy firmy rozbiórkowej, nadzorcy prac rozbiórkowych, kupcy z branży złomiarskiej, budowlanej, pracownicy fabryki i choć teren był monitorowany, a każdy pojazd wywożący złom czy gruz był (lub przynajmniej miał być) ważony, to jednak ilość osób, wielkość terenu i panujące tam zwyczaje dawały w ocenie Sądu podstawę do przyjęcia, że przebywały tam osoby niepożądane, ponadto brak było skutecznej kontroli i monitorowania podejmowanych tam działań, co finalnie prowadziło do nieprawidłowości, w tym kradzieży. Uwadze Sądu nie umknęły również specyficzne „zwyczaje” panujące na terenie placu rozbiórkowego – z zeznań M. F. i G. Ł. w sposób ewidentny wynika, że każda z obecnych tam osób miała zajmować się tylko i wyłącznie swoimi sprawami, ponadto płatności związane ze sprzedażą materiałów pochodzących z rozbiórki odbywały się w formie gotówkowej, często bez dokumentów rejestrujących takie transakcje. W konsekwencji brak prawidłowego nadzoru, a także specyficzne układy panujące na terenie fabryki sprawiły, że wywiezienie kilkunastu odkuwek wałów, które składowane były na placu nie zostało zauważone przez osoby odpowiedzialne za prowadzenie prac rozbiórkowych, a także przez kogokolwiek z ramienia I (...) sp. z o.o., w szczególności A. K., który o kradzieży dowiedział się od osób trzecich dopiero około 3 miesiące później.

W takich realiach, wywiezienie odkuwek wałów w dniu 11 czerwca 2022r. niewątpliwie nie było niczym nadzwyczajnym, tym bardziej dla M. M. (1), który kojarzony był z firmą (...), przebywał na terenie rozbiórki niemal codziennie i nabywał pochodzące z niej materiały. Znamienne jest również, że wywóz odkuwek wałów z terenu fabryki miał miejsce w sobotę, a więc poza czasem pracy N. P. (pracowała od poniedziałku do piątku od rana do godziny 15:00), która jako pracownik (...) Sp. z o.o. odpowiedzialna była za kontrolę wywozu materiałów z terenu rozbiórki, ważenie towaru i sporządzanie raportów z tych czynności. Oskarżony pozostając w związku konkubenckim z N. P., a nadto przebywając wielokrotnie na terenie fabryki niewątpliwie wiedział o powyższym i wykorzystał to, licząc na to, że wywóz odkuwek nie zostanie zauważony bądź nie będzie możliwe ustalenie osoby za to odpowiedzialnej.

W konsekwencji, Sąd Okręgowy uznał, iż M. M. (1) dokonał zaboru mienia stanowiącego własność I (...) sp. z o.o., mając pełną świadomość, że mienie to nie podlega sprzedaży za pośrednictwem pracowników (...) H. C. czy spółki (...). Świadkowie W. K., G. Ł. czy M. F. jednogłośnie wskazali, że na terenie prac rozbiórkowych panowały jasne zasady, w myśl których mienie należące do I (...) sp. z o.o. (wcześniej (...) H. C.) mogło być sprzedawane tylko i wyłącznie przez tę spółkę, za zgodą i wiedzą A. K.. Podkreślić w tym miejscu trzeba również, że każda transakcja z udziałem (...) H. C. czy I (...) sp. z o.o. była dokumentowana fakturą bądź dowodem KP, natomiast takowy dokument z transakcji rzekomo przeprowadzone przez oskarżonego nie został wystawiony, a co wprost wskazuje, że transakcja taka nigdy nie miała miejsca, a w konsekwencji M. M. (1) nigdy nie stał się legalnym właścicielem odkuwek wałów stanowiących własność I (...) sp. z o.o.

Jednocześnie Sąd zmodyfikował opis czynu przypisanego oskarżonemu co do ilości skradzionych odkuwek wałów oraz ich wartości. W myśl art. 5§2 k.p.k. Sąd przyjął wersję najbardziej korzystną dla oskarżonego, z uwagi na niedające się usunąć wątpliwości w tym zakresie.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż A. K. początkowo złożył zawiadomienie o kradzieży 17 sztuk korbowodów, a następnie je skorygował i wskazał na 14 sztuk odkuwek wałów, załączając do akt sprawy zestawienie (k. 80).

Wskazać należy również, że po okazaniu fotografii wykonanej przez D. R. po przewiezieniu skradzionych odkuwek wałów pod adres (...) biegłemu sądowemu P. J., wskazał on, iż na zdjęciu widocznych jest 11 lub 12 sztuk odkuwek wałów. W konsekwencji zatem, z uwagi na rozbieżności co do tego, jaką ilość odkuwek wałów spółka I (...) faktycznie posiadała przed dniem 11 czerwca 2022r., Sąd przyjął ilość wywiezionych przez M. M. (1) odkuwek wałów najbardziej dla niego korzystną, tj. 11 sztuk, w następującej konfiguracji: 2 sztuk typu (...)30, 1 sztuki typu (...)32, 3 sztuk typu (...)32, 4 sztuk typu (...)32, 1 sztuki typu (...). Choć A. K. zawiadamiał o kradzieży 7 sztuk odkuwek wału typu (...), to jednak – ponownie, w myśl zasady in dubio pro reo – Sąd przyjął, iż doszło do kradzieży 4 sztuk tego typu odkuwek, albowiem wartość tego rodzaju odkuwek była najwyższa, zaś przeprowadzone postępowanie dowodowe nie pozwoliło na ustalenie, iż w dniu 11 czerwca 2022r. z terenu fabryki została wywieziona większa ilość wałów niż widoczna na zdjęciu wykonanym przez D. R..

Natomiast za podstawę do ustalenia łącznej wartości szkody poniesionej przez I (...) sp. z o.o. posłużyły Sądowi nie opinie biegłego sądowego P. J. – jakkolwiek były one kluczowe dla przyjęcia przez Sąd sposobu wyliczenia wysokości szkody – lecz zestawienie stanu magazynowego na dzień 23 lutego 2011r. sporządzone przez I (...) sp. z o.o. oraz zeznania A. K..

W ocenie Sądu ustalenia wysokości szkody poniesionej przez I Am P. na podstawie opinii biegłego P. J. z dnia 20 lutego 2023r. byłoby nieprawidłowe. Wskazać należy, bowiem, że wskazana w opinii wartość odkuwek wałów – przyjęta następnie w akcie oskarżenia – jest wartością rynkową odkuwek wałów, tj. stanowiącą najbardziej prawdopodobną cenę możliwą do uzyskania na rynku przy założeniu m.in., że strony są od siebie niezależne, działają w sposób racjonalny, nie działają w sytuacji przymusowej, a zatem niemożliwa do przyjęcia w realiach niniejszej sprawy. Nie może, bowiem umknąć z pola widzenia, że w czerwcu 2022r. (...) H. C. znajdowała się w zaawansowanym procesie likwidacyjnym, wręcz wysprzedawano środki trwałe, materiały i towar stanowiący mienie I (...) sp. z o.o., również za ceną zbliżoną bądź niższą od ceny zakupu, co dokumentują m. in. załączone do akt faktury (k. 99), a potwierdzają również zeznania A. K.. Oczywistym jest, zatem, że I (...) sp. z o.o. znajdowała się wówczas w sytuacji przymusowej, a głównym celem było nie tyle osiągnięcie jak największych zysków ze sprzedaży środków trwałych i towarów, lecz zakończenie procesu likwidacyjnego z jak najmniejszą stratą i jednocześnie – zachowanie prawa własności nieruchomości przy ul. 28 czerwca 1956r.

W konsekwencji, przyjęcie, iż wskutek zdarzenia z dnia 11 czerwca 2022r. I (...) sp.z o.o. poniosła szkodę w wysokości ustalonej na podstawie wartości rynkowej skradzionych odkuwek wałów, doprowadziłoby w rzeczywistości do błędnych ustaleń faktycznych, a przede wszystkim – naruszenia podstawowych zasad niniejszego procesu, w szczególności tej wyrażonej w art. 5 §2 k.p.k.

W ocenie Sądu, również niezasadne byłoby przyjęcie wysokości szkody na podstawie wartości złomowej odkuwek wałów, albowiem ze zgromadzonego materiału dowodowego (opinie biegłego P. J., zeznania A. K.) niezbicie wynika, iż w stanie, w jakim się znajdowały na dzień 11 czerwca 2022r., tj. pokryte były korozją, w dalszym ciągu nadawały się do użytku i stanowiły pełnowartościowy produkt, ponadto przy produkcji odkuwek celowo zabezpiecza się je „naddatkiem” materiału, który w ostatecznym procesie jest usuwany. O tym, że I (...) sp. z o.o. odkuwki wałów traktowała jako produkt mogący stanowić przedmiot sprzedaży świadczy fakt, że pomimo trwania procesu likwidacyjnego i podejmowania działań mających na celu spieniężenie składników majątku – i to również za cenę poniżej ich ceny zakupu – nie zdecydowała się na sprzedaż odkuwek wałów jako złomu, a co wprost dowodzi, że nawet w sytuacji przymusowej nie traktowała takiej wartości za akceptowalną.

Jednocześnie, I (...) sp. z o.o., po skorygowaniu ilości, a w rezultacie również wartości skradzionego mienia, jako podstawę wyceny wartości odkuwek wałów wskazała cenę średnią ważoną ich zakupu (zestawienie k. 89-91). Dodatkowo z zeznań A. K. wynika, że ceny transakcyjne odkuwek wałów w okresie likwidacji odnoszone były każdorazowo do cen zakupu i to nawet w sytuacji podjęcia decyzji o sprzedaży poniżej ich wartości.

W konsekwencji, w ocenie Sądu wartość skradzionych odkuwek wałów należało ustalić w oparciu o ceny ich zakupu wynikające z przedstawionego przez I (...) sp. z o.o. zestawienia sporządzonego według stanu na dzień 23 lutego 2011r. – przy uwzględnieniu dyrektywy wskazanej w art. 5 §2 k.p.k. Zgodnie z przedstawionym zestawieniem cena jednostkowa odkuwki wału wskazana została jako cena średnia ważona (cena stanowiąca księgowy system wyceny zapasów, a która obliczana jest jako suma wartości wszystkich zakupów podzielona przez całkowitą liczbę nabytych jednostek), przy czym w zestawieniu ujęto ilości i ceny jednostkowe odkuwek, które to dane stanowiły podstawę obliczenia ceny średniej ważonej. Przyjmując najkorzystniejszą dla oskarżonego metodę wyceny, należało przyjąć najniższą jednostkową cenę zakupu w walucie (euro, dolar) wskazaną w zestawieniu i przy uwzględnieniu kursu średniego NBP – tabela A z dnia poprzedzającego dzień wyceny wyliczyć cenę zakupu w PLN.

W oparciu o powyższą metodę cena jednostkowa poszczególnych rodzajów odkuwek wałów wynosi:

- typ (...) – 28.964,42 zł (9.920 USD x 2,9198 zł = 28.964,42 zł)

- typ (...) – 28.468,05 zł (9.750 USD x 2,9198 zł = 28.468,05 zł)

- typ (...) – 26.351,20 zł (9.025 USD x 2,9198 zł = 26.351,20 zł)

- typ (...) – 53.744,76 zł (18.407 USD x 2,9198 zł = 53.744,76 zł)

- typ (...) – 30.000 zł

Zatem łączna wartość skradzionych odkuwek wałów wynosi co najmniej 410.429,53 zł, a która obejmuje:

- 2 sztuki typu (...) o łącznej wartości 57.928,84 zł

- 1 sztukę typu (...) o wartości 28.468,05 zł

- 3 sztuki typu (...) o łącznej wartości 79.053,60 zł

- 4 sztuki typu (...) o łącznej wartości 214.979,04 zł

- 1 sztukę typu (...) o wartości 30.000 zł.

☐

1.4.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.5.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.6.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.7.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. M. (1)

1

1

Rozważając wymiar kary dla oskarżonego Sąd Okręgowy miał na uwadze wszystkie dyrektywy wymiaru kary przewidziane w art. 53 § 1 i § 2 kk, tj. wzgląd na społeczną szkodliwość czynów przypisanych oskarżonemu i stopień jego winy oraz wymogi indywidualnego i społecznego oddziaływania wymierzonej kary.

Oceniając społeczną szkodliwość czynu oskarżonego jako wysoką Sąd miał na uwadze, że zachowanie oskarżonego godziło w dobro jakim jest własność i stanowiło łatwy sposób wzbogacenia się kosztem właściciela, a dodatkowo dotyczyło mienia znacznej wartości.

Rozważając kwestię wymiaru kary Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające, jak i łagodzące.

Okolicznością obciążającą było działanie oskarżonego w zamiarze bezpośrednim zaboru odkuwek wałów, a następnie ich odsprzedaży, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, którą oskarżony faktycznie uzyskał. Wskazać należy również, że odkuwki wałów stanowiły specjalistyczny pełnowartościowy towar, którego wartość kilkukrotnie przekraczała jego wartość w przypadku dokonania sprzedaży złomowej, a z czego oskarżony doskonale musiał zdawać sobie sprawę i pomimo tego dokonał jego kradzieży, nie licząc się w realnymi stratami właściciela.

Jako okoliczność obciążającą Sąd wziął pod uwagę również dotychczasową karalność oskarżonego, przy czym z uwagi na charakter popełnionych czynów, w szczególności niekaralność za przestępstwa przeciwko mieniu okoliczność ta nie była kluczowa przy wymiarze kary.

Sąd nie znalazł jakichkolwiek okoliczności łagodzących.

Biorąc pod uwagę powyższe, a także uwzględniając przewidziane w ustawie granice zagrożenia Sąd zdecydował wymierzyć M. M. (1) karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

Wymierzając oskarżonemu obok kary pozbawienia wolności karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) zł, Sąd kierował się potrzebą kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, a w tym zakresie zwłaszcza zapobieżeniu społecznemu poczuciu bezkarności sprawcy i braku odpowiedniej reakcji organów wymiaru sprawiedliwości na popełnienie przestępstw. Ustalona ilość stawek dziennych w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego i społecznej szkodliwości jego czynu – wyrażająca się w wyżej przywołanych okolicznościach obciążających, natomiast stawka dzienna odpowiada stosunkom majątkowym i możliwościom zarobkowym oskarżonego.

Dodatkowo, zdaniem Sądu w przypadku M. M. (1) na pierwszy plan należało wysunąć cele zapobiegawcze i wychowawcze, które wymierzone kary mają osiągnąć, a mianowicie uświadomić mu naganność swojego postępowania, a jednocześnie będą stanowić dla oskarżonego wystarczającą dolegliwość, która powstrzyma go od ponownego wejścia w konflikt z prawem.

2, 3

Jednocześnie Sąd Okręgowy uznał, iż oskarżony zasługiwał na zastosowanie wobec jego osoby dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności. M. M. (1) nie sposób zaliczyć do sprawców niepoprawnych, w przypadku których tylko bezwzględna i najsurowsza rodzajowo kara może wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego. Istotnym jest bowiem, że oskarżony w czasie popełnienia czynu zabronionego nie był skazany na karę pozbawienia wolności, prowadzi ustabilizowany tryb życia, jak również nigdy nie został skazany za popełnienie przestępstw przeciwko mieniu. Powyższe okoliczności przemawiały za uznaniem, iż w przypadku oskarżonego zachodzą podstawy warunkowego zawieszenia orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności, której zastosowanie nie będzie w przypadku oskarżonego aktem pobłażania, ale sankcją sprawiedliwą.

Wskazać należy również, że kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania uwzględnia interesy pokrzywdzonego, albowiem pozwoli oskarżonemu na realizację nałożonego na niego obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, co w przypadku orzeczenia bezwzględnej kary pozbawienia wolności czyniłoby możliwość wykonania tego obowiązku iluzorycznym.

Podkreślić należy również, że M. M. (1) był tymczasowo aresztowany przez okres prawie miesiąca, co niewątpliwie stanowiło dla niego wystarczającą dolegliwość by zrozumieć naganność swojego postępowania, a jednocześnie uświadomić sobie konsekwencje wynikające z ponownego wejścia w konflikt z prawem, co wiązać się będzie nie tylko z możliwością kolejnego skazania lecz również zarządzenia kary pozbawienia wolności w niniejszej sprawie.

Nie ulegało natomiast wątpliwości, że w stosunku do osoby oskarżonego konieczne było zapewnienie możliwości weryfikacji pozytywnych zmian w jego postawie poprzez określenie okresu próby na maksymalny okres przewidziany ustawą, tj. na okres 3 lat. Zdaniem Sądu konieczne było również zobowiązanie M. M. (1) do informowania kuratora o przebiegu próby z częstotliwością jeden raz na 6 miesięcy.

Pamiętać przy tym należy, że w przypadku popełnienia przez oskarżonego w okresie próby kolejnego przestępstwa lub nie wywiązywania się przez niego z nałożonych przez Sąd obowiązków będzie musiał ponieść konsekwencje takiego postępowania i liczyć się z możliwością zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w niniejszej sprawie.

5.

Na podstawie art. 46 §1 k.k. Sąd orzekł wobec M. M. (1) obowiązek zapłaty na rzecz I (...) sp. z o.o. z siedzibą w P. kwoty 410.429,53 zł tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, której wysokość ustalona została w sposób opisany w punkcie 3.1. uzasadnienia.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. M. (1)

4.

Zgodnie z treścią art. 63§1 k.k. na poczet orzeczonej kary grzywny, Sąd zaliczył okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania oskarżonego od dnia 13 września 2022r., godz. 12:35 do dnia 11 października 2022r., godz. 12:35, uznając ją za wykonaną w wymiarze 56 stawek dziennych.

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i możliwości zarobkowe oskarżonego, fakt, że posiada na utrzymaniu troje dzieci, jak również to, że wobec niego orzeczone zostały obowiązki o charakterze majątkowym, Sąd zwolnił oskarżonego z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości i nie wymierzył mu opłaty.

1.1Podpis

P., dnia 31 grudnia 2025r.

sędzia Izabela Dehmel